Hüküm Dağı Şiiri - Burak Ergen

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Burak Ergen
29

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Hüküm Dağı

Kendinden çok uzaklara sürgün edilmiştir insan, her şeyi anladığı o hüküm dağından.
Bir nasibi kalmamıştır aradığı zirvelerde, denk düşebileceği bütün bereket ne hâlde!
Suç işlemiştir kendine karışmadan yabancıların arasına sızarak,
Zorba ruhların arasında, her çığlıkta sonsuz bir nifak!
Uygunsuzdur en çok yabancı gözlere karşı,
Belki de bir vahşetin fısıltısı, başkalaşmanın iç yakan çağrısı,
Kişinin bu hâlde kalması, kopardı tüm tatlardan daha aşağısını.
İnsana acı köklerin tadını seçmek gerek, her takıntısında yeni aklı kafatasına kazımak gerek,
Bir gölge yok ona veyahut kaynaktan fışkırabilecek bir damla su,
Her şey sadece bir gölge, artık her şeyin kavrandığı o hüküm dağında.

Uzak nedir, her mesafede kendi gurbetine düşen insan için?
Kendinin sürgününde, inzivanın en çetin düşlerinde kalanlar için,
Ne kadar mesafe gerek, tüm derinlikleri havaya uçurabilmek için?
İnsanın düşünceleri ortadan yarık, bakışları ise parçalı,
Ne kadar sürer daha nicesinin tarafı?
Kimin ülkesinden geçse de benliğin o şanlı sancağı,
Kendini ele vermekte yazgıya kazınanlar, ruhun gözlerini yaşla dolduranlar.
Ne kadar uzun yaşarsa o kadar cesur ve onurlu görülecek insan,
Halbuki suskun ve kederlidir onun vecizesi.
Sarılmış hâldeyken insan gölgelerin sarmaşığında,
Nasıl bir korsan her şeyin iyileşeceğine dair atabilir bir nara
Ve olmadığı gibi bundan bir fayda, insan nasıl bir aklın sorgu odasında...
Tiksinmek gerek rahat ettiren her şeyden, huzursuzluk hâllerini sükûnetle yontmak isteyenden!
İnsanın boynunda kendine yükleyebileceği tüm yargıların tasması,
Bir utanç kaçkınlığı, mücevherler aşırmış gibi bir tavrı,
Sırtında gizli belgeler yazgıya münhasır taşıdığı,
İnsanın yazgısı sadece bir gölge, artık her şeyin kavrandığı o hüküm dağı vaktinde.

Bir hayatı kurtarmak isterken diğerinden kopup gidendir insan!
Budur onun en büyük trajedisi, kendini bilmenin başına ne dertler getireceği.
Her bakmasıyla kendine karşı, gün gibi ortadadır artık sahip olma arzusunu ne karşılığında bağrına bastığı
Bazı gece vakitleri çıkarken kendinden yukarı, bırakmak hak kalır hiç görmediği bir hayatı.
İnsanın gözlerinde takıntılı bir gülümseyiş, bakışlarında kör bir neşe esintisi,
Ruhuna lüks gelenleri benliğe armağan etmeleri gibi,
Ne hayata karşı bir koku ne de ondan duyulacak en ufak bir korku
İmzalayandır insan yazgıda usanmadan taşıdıklarını.
Ve bitmiştir işi çoktan, bundan daha başka bir ateş yakamayacağından,
Çok uzakların sürgünündedir insan, en çok da her şeyi anladığı o hüküm dağından.

Burak Ergen
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 11:19:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!