HİÇ Şiiri - Hiç

Eyy gizler ardına ok gibi saplanan yâren, eyy sükûtun sûzan olduğu diyarlarda mahzun olan. Kapının eşiğinde huya tutulan gönlüm, sus, kurban olayım. Feryadım leyle-i mahşerin gafletine âşık, ol eşref-i aciz bir habibin hemdemi. Hiçten gelir hiçe gideriz ey gönlüm, korkunun eşbahını varlığa şahit tutmak için. Bir demdir ki od içre beni nârın öz yavrusu kılan. Vuslatı arar iken hu diyen ruhlara aşığım, lâ ene derken hu diyen ruhuma aşığım.