Hayrettin Taylan Şiirleri - Şair Hayrett ...

a) Tek amacı ilim ve gelecek olan güzel.
b) Biraz ders, biraz aşk, biraz yaşam olan
c) Tek amacı aşk ve eğlence olan.
d) Ne aşk, ne ilim ikisinden biraz
e) Beni her zaman, dersi arada seven.

Anlatılmaz üzüncün tam anlatılışında
Sınırsız sevgilerin dili tutulur
Umurlarında ak köpükleri olan iç denizlerin sesi
Karanlığa kafi
Sensizliğime safi
Ve

Sıfırın son çizgisinde geçmekteyim.. Cesaretim yok bir olmaya ,yeniden sen olmaya! Ab- ı aşk suyu içmeliyim. Üçün düşünde hayallerim büyür. Ben,sen bir de bebek…
Mutlak bir bekleyiş, suskun heceler, beni aşka “buda “ yapar Uzakdoğu kozmikleri.

-Korkuyu güle çeviren, gülü küle çeviren, seni kula çeviren bir inancın sayısızlığında bir oldum , birebir oldum.
-Kendi yalnızlığıma, umularıma, bekleyişlerime, sana olan sevgime mektuplar yazdım
- Bir veda mektubu yazmak istedim, bir senden kopuş, seni unutuş, sen ah ediş mektubu yazmak istedim.

gitmelerdeyim
kalmak ile gelmenin tanınmız başında

artırılmış öçlerin sevda şafağında beni vurdular
yaralı bir bülbülün künyesini okuyorum
gül pazarında gül bayramı ama gül artık gül değil

başkası olmayacak başkasında
şans şansa aks
aktığın ak
bitirdiğin kalbinde / n
çalındı
ne(Y) çalındı

• Yol yola, aşka akla göründü.Gitmeliyiz dizelerin dizine.
• Susup imgelerimin gemlerini kendine simge etmelisin.
• Bir şairin yavuklusu olarak anları sürmelisin diz boylarında.
Sen sürecek iç ahengi.Şiirden önce sen zaten şiir gibisin.
• Seni dahadan ,dehadan farklı yazmalı ilhamım.
“Bütün kazananlar gibi

arzumun sonsuzun sarmalında
yeniden doğumlar aşılanıyor
Yağıltılı hecelerde unuttuğumuz tüm unutuluşlar
sessizce umursangaçlara gaip

an ve nefis öylesine ağdalı özlem gölgelerinde

a) . şiir

beni şehrimde anlat ki aşk şiiri miyim
b) Çankaya –dikmen-ayrancı-sokullu

c) ben artık ankara’yı sevemem ki…

Anlamsızlığın feri sönmeden, anlatılmış bütün güzel masalların perisi olarak sen anlatsan seni. Sevdalı bir yaprak gibi düşsen hazanlarımın en azılmış,en azaltılmış, en gitmeye yakın ,sen gelmene yakın akınlarıma.
Harman şanındayım savur beni yar, ben senin yeni mahsulün olarak mahzun çiçekleri manidar çiçekleri olarak büyüyorum.
Hazlarını volkanlara bağlayan bir ömrün uçuk ihtilalındayım yürüyorum yürünmez ve sensiz her ana.
Utkulanmış hayallerin karelerine çağır bedenimi, dudaklarınla ölç özlemlerimin uzunluğunu.
Günümden önce ömrüm ol, dağlarımda şafak vakti avut, ölümsüz gelişleri.
İlkbahar gibi olsun yaralarımın tedarikini coşkun pınarlarında aklarken.

söylemlerim okunur yüreğinin ülkesinde
aynı pişmenin sıcağında kalır adın
bir uçurum kendini uçurur umuduma
kara bir baht yanar/ beyaz gecelere
yara bir taht kurar/ heves gecelere
karışır adın soy’adımın hecelerine çıplakça