Hatice Ak Şiirleri - Şair Hatice Ak

Bir yıl oldu sen buradan gideli
Seni çok özledim, ben geldim baba
Çok ağırdı sensizliğin bedeli
Seni çok özledim, ben geldim baba

Evlatlarım beni özler bilirim

bir akşam vaktiydi
ve günlerden cumartesi
aylardan mart
öyle ya bahardı mevsim

beni tekrar doğur anne
ama lütfen iyi hatırla doğduğum günü
nüfusa tescil edildiğim gün bu gün
hiç kutlamak gelmiyor içimden

bir fincan kahve, bir bardak soğuk su
gümüş tepside almıştı yerini
hangisini tercih edecektin
senin için olduğunu bilseydin

balkondaki saksıda açan çiçeği

bir oda dolusu yalnızlığa şiirler okudum çoğu zaman;
aklımdan kısacık anlarla çıksan da,
yüreğim her an hatırlatırdı seni.
işte en mutlu olduğumuz bu anlardı..

hep susar, ama ne çok konuşurduk değil mi?

epeydir hiç olmadığı kadar seni düşünüyorum baba
dokuz on yaşlarındaydım büyük ihtimal
disiplinin babalığının hep önünde giderdi ya
o gün galiba biraz daha sevecendin

gözlerinle buluşunca gözlerim,
öyle tatlı bir huzur dolmuştu ki yüreğime;
önce çok şaşırdım, meğerse aşk buymuş...
anlamakta geç kaldım.

​şimdi can ciğer yaşayıp gidiyoruz;

en çok püren çiçekleri açtığında sevdim
yağmur ıslattığında mersin yapraklarını
baharla durulduğunda derenin sularını

yine buğulu gözleri Akdenizin,
Toros’lar papatya ve gelincik şenliğini beklemekte
begonviller yeni uyanmış, ılık esintiler zülüflerini tarar
gülkurusu renklerle dudaklarını boyalar

karşı evin çatısında güvercin uçurur bir adam

ağır bir roman gibi anlatsam seni,
torosların çınarına nasıl haksızlık ederim?
taşeli platosu'nun doruğuna kurulmuş,
benim güzel memleketim.

üzümü, pekmezi, bereketi;