Emekli yurttaşım..
Zaman, yaşlı bir atın soluğu gibi kesik,
Güneş, avucumuzda eriyen bir bakır külçesi...
Yarın, uykusundan uyanacak o devasa boşluk,
Akçay’da bir sancı, denizde bir yüz.
Zeytin yaprağının gümüşü vurur suya
kazdağları’ndan inen o bildik rüzgâr
alnımda biriken ter tanelerini değil
kalbimdeki görünmez yarayı kurutur.
Gönül bu,
Akçay'da denizin dövdüğü bir taş,
ne durgun ne dingin.
Her dalga bir anı bırakır gider,
tuzlu, ıslak.
Gönül tahtına gelip, başköşeye kurul da,
İster bir ömür yaşat, ister vuslatla yorul.
Aşkın deryasına dal, sularında durul da,
Ya bir ummanda kaybet, ya kıyına al beni.
Avuçlarımda tuttuğum rüzgâr değil,
Senin uzaklardan gönderdiğin o adsız fısıltı.
Ne bir mısraya sığar bu hal,
Ne de eski bir kitabın sararmış yapraklarına.
Doğruluk rehberin olsun her zaman,
Zalimin elinden dileme aman.
Dağılır başından o kara duman,
Yalanla örülen duvardan sakın.
Gönlünü yüksekte tutma, eğil,
Filibe’nin bağlarından bir rüzgar koptu,
Genç Abdi’nin duası Çanakkale’de sustu.
On dört yaşında bir çocuk, elinde tahta bavul,
Zeytinli’nin bağrına ekti bizi o davul.
Nema dedik hüzne, sedni dedik umuda,
Yüreğim bir dergâhtır, derdi zikir eyleyen;
Gözlerimden süzülür, hicranın kara seli.
Gönlüm sensiz perişan, her demde "ah!" eyleyen,
Kaderime yazılmış, bu sevdanın çileli.
Hasretin bir urganmış, boğazımda gizlice,
Tanrıların yurdudur, yüce Kaz Dağları’nız,
Gök mavisi sulara, uzanır yamaçları.
Zeytin denizindedir, yeşil saltanatınız,
Taç yapar her bir dala, zeytinin ağaçları.
Oksijen çadırıdır, solukların en hası,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!