Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Suçlusun;helale haram katmaktan,
Suçlusun;parayla adam satmaktan,
Suçlusun;masuma çamur atmaktan,
Kıyamete kadar yanasın derim.

Vicdanım haksızlık cenderesinde,
Sıkıldıkça derin uykuya dalar.
Her gün umutların penceresinde,
Beklemekten uzun kaygıya dalar.

Bazende merhamet yokuşlarında,

Ben ağacım,
Kesin bakalım kesin.
Sonbaharda;
Sanat eseri gibi gözükmekteyim,
Altın rengi yapraklar dökmekteyim.
İlkbaharda;

Kar güzelim mor güzelim,
Eller yokken var güzelim,
Bu gün hava buz kesiyor,
Yetiş beni sar güzelim.

Zirvelerde beyaz bulut,

Sen;
Kar içinde kardelen.
Kırmızı güller içinde,
Beyaz güvercin.
Orkide tarlasında,
Albino gibisin…

Sarı saçlarında güller var dersem ,
İnanma sakın ha böylesi hale .
Gülşen diyarın da seni de görsem ,
Kendi dallarından kopar mı lale .

Beyaz saçlarında inci var desem ,

On parmağın onuna da sorarsan,
Kabahati iki göze yüklersin.
Akıllar içinde beyin ararsan,
Ya candan ya kandan kalpten teklersin.

Arpacı kainat ruhun üstünde,

Çocuktum ama,
Kendimce şiirler yazar,
Hikâyeler okurdum.
Ortaokula vardık,

Bilgi;
Yağmur gibi,
Sulayıp geçer.
Güneşin sonunda,
Çiçekler açar.
Susuz kaldığında,

Doğarsın hanen de krallar gibi,
Baş köşede duran sultan olursun.
Evin gelir sana saraylar gibi,
Alemin gözünde hakan olursun.