Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Rakıyı bıraktım mecburen.
Onun yüzünden zaten,
Hayatım kararıyor bazen,
Sigara içiyorken,
Kumar da oynuyorken,
Utanmak geliyor içimden,

Ahhh..ah!
Biz cumhuriyet kurulurken,
Dağ başında çocuktuk.
Büyüklerimiz;
Yemen’de, Çanakkale’de,
Kırılırken doğuyorduk.

Melekler; beynine kâbus yüklemez.
Al şu çiçekleri kokla sevdiğim.
Hayat su gibidir; anı beklemez,
Ara sıra yâri yokla sevdiğim.

Unutma dünyanın dertleri bitmez,

Senin durumunu bilseydim eğer,
Sana asla aşık olmazdım…gülüm!
Dağların ardını görseydim eğer,
Sana dönüp bir kez, bakmazdım… gülüm

Ben nerden bileyim yerin altında,

Allah bile görev verip dağıtmış,
Vahiy demiş,ölüm demiş,belirtmiş.
İnsan;faniler de,hikmet ararken,
Lideri kabuslar yıkmış delirtmiş.

Bakmış marabalar ilah arıyor,

Bakayım kalbine şöyle aradan,
Nur ile göndermiş seni yaradan,
Bir mum yakıyorum sana buradan,
Sıcacık elimden tutsana annem.

Yaban ellerine ağıt düzenler,
Hele çöplüğüne bir bak sen hele.
Gerçek alemin de hayal yüzenler,
Hele köpüğüne bir bak sen hele.

Kudüs’ten, Keşmir’den betersin beter,

Eski kale burcun damı,
Minarenin ucun damı,
Padişahın tacın damı,
Baktım yoktun ela gözlüm.

Mimozalar arasında,

Hayal misin,hülyamısın,
Yeni doğan Rüyamısın,
Yürekler de sevdamısın,
Al çiçeğim,bal çiçeğim.

Dudaklar limonun yarısı gibi,
Yanaklar elmanın sarısı gibi,
Gözleri kirazın dirisi gibi,
Bunlara nazarım değmez sevdiğim.