Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

yok oldu sevgiler sevgi tasında
Her gelen giden başka aldattı bizi.
insanlar başkalaştı işin başında
sebatsız aldı, sebatlının yerini.

Daraldı gönüller,kayboldu umutlar

Sen piç Türkçe yazıp vatanım Kürdistan diyen
Her pisliğin sonu gibi sizinde sonunuz hüsran
Yanına da kalmaz bu vatana da ihanet edenin
Vatan Türk'ündür ve ne mutlu Türk'üm diyenin

Topraklar Türklere Alpaslan atadan kaldı miras

Ne can yoldaşım oldun
Nede candan arkadaşım
Nede oldun gönüldeşim
Hayatıma renk katmadın
Can değim hayat arkadaşım

Sevgiler anahtarıdır gönüllerin
Ayrılık yarasıdır seven gönülün
ciğer paresidir Sevilen sevenin
Seven kalbe benim canım kurban

Umut dostluğun da gonca gülüdür

Hak bildiğim sözü kim olursa olsun esirgemem ben,
Başıma doğrultsalar da namluları baş eğmem ben,
Önüme dağları engel koysalarda engel tanımam ben,
İhanetinin bedelini herkes ödeyecek bilsin bütün Türkiye,

Kimler demiş olan Türk oğlu satılmışlara baş eğer diye,

Ben bir taş değil bende bir insanım
Aşkı sevdandan yanmış kül olmuşum
Sevdiğim kula ben de kul olmuşum
Ben bir taş değil bende bir insanım

Taş basmaktan morarmış benim bağrım

Yağmur yağsa, ben çağlasam
çay olup genç filizleri sulasam
Arkamda bıraksam ulu çınarları
Gölgem de barındırsam yoksulları
Yerlerde rengarenk açsa çiçeklerimiz
sevgiyle dolsa taşsa yüreklerimiz

İmana sahip olan insanda
Nabız vatan vatan diye atar
Güzel gönül bahçesinde
Dikeni güzel çiçekler açar

Halil ÇOLAK 16.10.2010

Dün düşündüm durdum seni
Derinlemesine
Yansızlığımın çaresi sen misin diye
Saatlerce bekledim yazarsın diye
Unutmuşsun belli beni

Bir kavga vermekteyim Anadolu denilen toprakta
Müslüman Türk kanlarıyla da sulanmış adım vatan
Bu milletin ve benim özümdeki hürriyet gerisi yalan
Toprağın bağrında Şehit yedi sülalem benim yatan

Düşün gaflet içinde Türk denilen ey benim ey nesil