Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ey yar dediğim can dediğim sevdiğim
Sana ne demeliyim sana kızamıyorum.
O aşkla bakan gözleri de göremiyorum
Baharı sevdiğim gibi de seni seviyorum

Kerem’in Aslı’yı candan sevdiği gibi
Ferhat’ın Aslı için dağları deldiği gibi
Çöllerin yağmuru sevdiği gibi
Ben Erzurum’u hemşerim öyle sevdim

Halil Çolak 21.4.2006 Ankara

Yağmur yağıyor
İnceden inceden
Dertler bitmeden
Ömür birden bitiyor
Bir kerecik gülmeden

Delisiyim, divanesiyim, sevginin muhabbetiyim de bende
Kendimi de bilemedim bulamadım ey güzelim Ankara sende
Coşkun sellere benzerdim engel tanımazdım hak olan yerde
Dillere kilit vuruluyor, hakkı söyleyen yeriliyor Ankara sende

Çağlar geçer, ömür biter hakkı söyleyenler, bu gidişle azalır sende

Seni nasıl sevdiğimizi anlasan bir gün
Biz den ayrıldığın an özlerdim seni
Cuma günleri sen ve benim sevdiğimiz gün
Pür neşe içinde ılıcadan gelir alırdım seni
Ceylan gözlü kızım benim

Gönlümde deste deste sevgin dolu güllerim var
Gül gönüller sultanı canım peygamberim benim
Gönüllerdesin gönlümdesin canım sen sultanım
Bütün canlar sana feda olsun can peygamberim

Halil ÇOLAK 05.12.08

Yüzüne yeşil ipek kumaş bağladı
Dereleri sel bastı coştu çağladı
Bülbül gül dalında hale ağladı
Bin ahu zar birden ettide felek

Artık kalmadı kimseye güven

Senden uzaklarda yar benim geçmiyor günüm
Duygum hasret,gönlüm hasret,can sana hasret.
Hasret ile de geçiyor benim bu talihsiz ömrüm
Sevgide hasret, yürekte hasret, gönülde hasret

Karanlık yanalız geceler, duygularım ise düşte

Hasretliğinden yanar da benim yüreğim
Yanaklarımdan süzülerek akarda yaşım
Dinmez yüreğimde acım ağırırda başım
İyileşmez dertlerim olur benim yoldaşım
Dertleri başıma acıyor da kaderim benim

Seni düşündükçe yürekten ağlıyorum
Sen cevap vermeyince kahroluyorum
Daha dün düşümde gördüm ağlıyordun,
Geçerken halini sordum, sorma diyordun,
Sitem ediyordun aşkım nedense bana,
Düşündükçe yarım beni kahrediyorsun