Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Hak bildiğim sözü kim olursa olsun esirgemem ben,
Başıma doğrultsalar da namluları baş eğmem ben,
Önüme dağları engel koysalarda engel tanımam ben,
İhanetinin bedelini herkes ödeyecek bilsin bütün Türkiye,

Kimler demiş olan Türk oğlu satılmışlara baş eğer diye,

Ben bir taş değil bende bir insanım
Aşkı sevdandan yanmış kül olmuşum
Sevdiğim kula ben de kul olmuşum
Ben bir taş değil bende bir insanım

Taş basmaktan morarmış benim bağrım

Yağmur yağsa, ben çağlasam
çay olup genç filizleri sulasam
Arkamda bıraksam ulu çınarları
Gölgem de barındırsam yoksulları
Yerlerde rengarenk açsa çiçeklerimiz
sevgiyle dolsa taşsa yüreklerimiz

İmana sahip olan insanda
Nabız vatan vatan diye atar
Güzel gönül bahçesinde
Dikeni güzel çiçekler açar

Halil ÇOLAK 16.10.2010

Yarım dedim gönlümden gelen sese göre
Yazımı hazana cevirdin göz göre göre
Kölelik mi korkaklık mı senin tavrına göre
Çözemedim seni okuduğum bilime göre

Dün çağırdım ses vermedin benim kalbimin sesine

Bu millet neden duyarsız halde
Vatan elden gidiyor millet gaflette
Ülkeyi yönetenler hepsi duyarsız halde
Türk”e yakışmaz yaşamak böyle zilletle

Halil ÇOLAK 02/08/2006 ANKARA

Karakış, zemherinde sazlar çalınır
Senin Sevdan yüreklerde yaşanır
Bin bir hatim camilerinde okunur
Sarsılmaz iman sende Erzurum

Savaşta ihtiyarın baltayı vurur

Ey güneş dünyaya ışığını iyice men parlat
Uyuyan dev olan Türklüğü uyandır artık
Ey göklerinde korkusuz nazlı güzel hilali
Korkusuzca, özgürce,pervazsız dalgalan artık

Şairler susmasın korkusuzca gerçekleri haykırsın

Hayat ne diye sorma
Ürpermesin tüylerin
Sana yeter bildiğin
Ağrıtıp zihin yorma

Halil Çolak 4.7.2005 Ankara

Gamla keder
Böyle gelmiş
Böyle gider
Güler ise sana kader
Vefasız yar bile yüzüne güler
Yaz mevsiminde yaşarsan kışı