Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Selamsız sabahsız geçtiğin anda
Gönlümü bir sözle sen kırdığında
Sabahtan seni can görmediğimde
O gün zindan olur hep benim için

Gönlüm senin içinde yandığında

Dost var iken düşmana minnet eyleme
Canan varken ele minnet eyleme
Hak adalet üzere gözettir de hakkını
Bey tul mala el uzatana minnet eyleme

Geceyi kovup doğan güneş var iken

Yanardağdan göğsümüz, ateş dokunmaz bize
Yanmış gitmiştir tarihte, gelenler üstümüze

Sararırdı düşman benizleri mehter anın sesinden
Düşman yenilmiş gitmişti muradına ermeden

benim kalbimin köşesinde gizli
sevmekte bu kadar sen niye ağırsın
bildiğim bir gül kadar latif ve güzelsin
yüreğin attığına göre sen canlısın
Gözün güzellikleri gördüğüne göre genç
benim Sevdiğim kadar sen iyisin

Ne oldu bu gönlüm, aşkın ile doldu bu gönlüm
Senin aşkının derdiyle rabbim doldu bu gönlüm
Açtı bu gönlüm, açtı bu gönlüm, açtı bu gönlüm
Senin aşkınla bahar gibi açtı rabbim bu gönlüm

O deryaya daldı, deryaya daldı, deryaya daldı

Yer bulmasın gönlünde ne ihtiras, ne haset.
Sen bütün varlığınla bu vatanın evladısın.
Sen bir köle değilsin; ecdadına sen dua et;
Sen kahraman Türk evladısın,öyle kalmalısın.

Acılar çek inleme sakın, Ses çıkarmadan aşın.

Bahçelerde gül yerine dikenler biterken
Sevgilere gönüllerimiz hasret çekerken
Kulaklarımız doğru yerine yalan duyarken
özü sözü bir olan ben erkişi ere hasretim

Ruhumun derinliklerinde senin aşkın gölgesiyle,
Acılar içerisinde gönlümün derinden inlemesiyle,
Gönül bahçelerinden koparılıp atılınca bir çiçek.
Bil ki seven gönülde hayata küsecek bir böcek.

Bir sevgidir ki gece gündüz dolaşır damarında.

Ok yaydan çıktı dönmez geriye.
Yeniden dönmek şanlı maziye.
Kahramanlıktan ne kaldı geriye.
Söyle Türk oğlu susmak ne diye.

Bütün değerlerin ayak altında.

Varlık alemimde,durduğum nokta,
Seninle tükenmez bende ki sevgi…
Ömrümün geri kalan yokçuluğunda
Sonuna kadar seveceğim bu vatanı…

Engellensin yollarım, sonu geldikçe,