Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gözlerimi açtım bir son bahar sabahında,
Çiçekler solmuş kokmuyor bu mevsimde.
Sevgide yok olmuş senin gönül bahçelerinde,
Görüyorum kendimi mazlumun göz yaşında.

Geçti istemem gelmeni,bu son bahar ayazında

Dün gece seni düşünerek yattım
Rüyamda nice dağları yolları aştım
Senin için bu camından vazgeçtim
Söyle bunlardan haberin var mı? .

Dünyada en çok seni sevdiğimden

Durun hele turnalar durun burada
Anam kardeşlerim benim sılada
Benden eşe dosta selam verin orada
Bizim diyara selam götürün turnalar

Burası gurbettir kimse bilmez kadrini

Gönül vazgeçemedi senin sevdandan
Su içemedim mutluk denilen pınardan
Zevk alamadım ne bahardan ne yazdan
Hep kış oldu sensiz geçen mevsimim

Sorular,Sorular sordum kendi kendime

Kaderin kötü parmakları uzandı boğazıma
feryadımdan Parçalandı yağmur bulutları
insanların acıları inince benim yüreğime
Kapladı her tarafı gecenin koyu karanlıkları

ben mutluluk yaşadım mı? Bilemiyorum

Dikensiz gül boşa arama
Gülü sevdiren dikendir ama
Aşkın gülü sevgidir ama
Goncada sevgiyi sakın kurutma

Halil Çolak 31.8.2005 Ankara

Mehterin sesidir rasgele ses değil duyduğun şuan
Duyduğun tarihin akıcıların atlarının nalın sesidir
Muhteşem geçmişine dönüp düşünüp baktığı an
O muhteşem neslin evladının yeniden şahlanışıdır...

Halil ÇOLAK 27.07.2009

Sendin gönlüme gelen o mevsim olan ilkbahar
En uzaklarda olsan bile kulağım sesini duyar
Nasıl anlatayım huy huyuma, boy boyuma uyar


Halil ÇOLAK 30.03.2010

Beni benden aldın beni bensiz bıraktın,
Öyle bir aşk verdin ki beni yaktın bıraktın,
Attın beni çöle mecnun gibi yalnız bıraktın,
Benliğimi yok ettin kalpte kendin bıraktın.

Halil ÇOLAK 13.07.2009

Mevsimler değişir gerçek sevgi değişmez
Gül ne kadar güzel olsa da dikensiz olmaz
Kul ne kadar iyi olsa da kusursuz denmez
Eğer dost dost ise asla kusurunu görmez

Halil ÇOLAK 14.02.2016