Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ne bu âlem, ne bu kalem.
Nerde vereceğin o selam.
Yokmu candan bir selam.
Selamsız olmaz yola devam.

Yoktur bacım dikensiz gül.

Sevemezsin, dedin delice sevdim
Güzel duyguları, sevginde buldum.
Yanmazsın dediler yandım yakıldım
Vuslata ermenin, zamanı geldi.

Kollarımı, açtım seni sarmak için

Bulunmaz sevmek için dört dörtlük bir güzel
Mutlu hayat sürmek için ararsında hep güzel
Sevmek için ahlak güzel edep güzel huy güzel
Sevmek için hayat boyu böyle bir güzeli aradım

Gönlümün köşesinde hep aşkı sevda olsa da

Bu dava uğruna gönül olsa da hüsran
Ömrüm darmadağın ömrüm olsa talan
Birliği sağlarsam arzum olur tamam
Birlikten yana olana can kurban derim

Birlikte olan millette olmaz da hüsran

Dörtnala gelip otağ kurdun yayla söğütte
Bir çınar büyüttün Ertuğrul gazi bu iklimde
Bu Anadolu denilen kutsal memleket, bizim.

Bir evlat büyütün Osmangazi isminde
At oynattı kılıç çaldı Domaniç yaylasında

Bir deli rüzgar olur bu alemde eserim
Belki fani olan bu alemde kaybolurum
O zaman yeni bir mekan bulur,
Orda konak olurum
Sevmesini bilen gönülde konak olur deli gönül

Gönül sevmişse gonca gülü
İstemez o artık lale sümbülü
Dikenli olsa da severim gülü
Ben İstemem can başka gülü

İstemem gönlüme hazan gelsin

Rabbim aşkın ateş oldu kavrulmam için
Rahmet yağmuru istedim yıkanmak için
Vuslat istedim canana da kavuşmak için
Günlerim asır oldu benim pişmem için
Ben senden vazgeçemem gül olmak için

Ben insanım, sen insansın gonca gülüm.
Gönül kırmaya değmez bil canım dostum.
Kuran’da söyle bana var mı? kardeşim
Ayırtmıyorum sen Alevi, sen Sünni’sin

Kula kulluk var mı söyle hangi ayette,

Yar diyipte hepte sevdiğim
Senden başka güldüğüm mü var
Ümidimi sana bağladım
Başkasına baktığım mı? Var

Seni sevdim yüzüm gülmedi