Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Ayrışmayan bu milletimi sizler ayrıştırdınız
Milletin arasını açmak için de açılım yaptınız
İşte Diyarbakır’daki rezillikleri de gördünüz
Lavrensin yapamadığını burada sen yaptın

Bak ne istiyor meydanda toplanmış olanlar

Aylar geçer kovar yılları
Yolların biter haberin olmaz.
Mutluluk beklersin doğuştan beri
ömür biter haberin olmaz.

Mal mülk 'benim' diye bakarsın

Hak İçin Adalet İçin Mücadele Ederim Bütün Gücümle
Allah’ım Yardım Eder Samimi İsem Halis Niyetimde
Lafla Değil Fiili Dua İle Güçlendirirsem Eğer Gücümü
İlahi Kelimetullah Davası İle Taçlandırırsam Zaferimi
Laillahe İllallah Diyerek Hakka Yürüyeceğim Birlikte

Ne ilerisi vardır hayatın nede gerisi,
İyileşmez aşkın tek reçetesi,
Beşerin zulümden ancak kurtulması,
İslam’ı yaşamaktır Elhamdülillah

Halil ÇOLAK Ankara 14.4.2006

Ben Sırrını çözdüm zannettim sır içinde sır çıktı yine
Akıl kıyafet etmez rabbim senin mutlak olan gücüne
Yetmişikibin aleminden de sadece dahil ettin birine
Gönül durmadan yanıyor muhtaç damlacık rahmetine

Zannetme ki her ektiğin biter insanın
Çölleşmiş gönül bitmez sevgiden çiçek.
Unut benden kalan olumsuz ne varsa
Unutmak tesellidir benim yalnızlığım
Hak olan dolu aşkın kadehinde içip
Sonsuzluk sahibine delice âşık olup

Durun hele turnalar durun burada
Anam kardeşlerim benim sılada
Benden eşe dosta selam verin orada
Bizim diyara selam götürün turnalar

Burası gurbettir kimse bilmez kadrini

Gönül vazgeçemedi senin sevdandan
Su içemedim mutluk denilen pınardan
Zevk alamadım ne bahardan ne yazdan
Hep kış oldu sensiz geçen mevsimim

Sorular,Sorular sordum kendi kendime

Kaderin kötü parmakları uzandı boğazıma
feryadımdan Parçalandı yağmur bulutları
insanların acıları inince benim yüreğime
Kapladı her tarafı gecenin koyu karanlıkları

ben mutluluk yaşadım mı? Bilemiyorum

Gözlerimi açtım bir son bahar sabahında,
Çiçekler solmuş kokmuyor bu mevsimde.
Sevgide yok olmuş senin gönül bahçelerinde,
Görüyorum kendimi mazlumun göz yaşında.

Geçti istemem gelmeni,bu son bahar ayazında