Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bu alemi çok gezdim çok ta gördüm,
sevgi ile gönül çeperini de ördüm,
her mekanda hak dostlarını gördüm,
ben o dostlara candan gönül verdim.

Halil ÇOLAK 01.04.09

Hayat denilen yolun son durağın bineceğin bineğin
Gördüğün bu musalla taşı bu dünyadaki son yatağın
senden geriye kaldı karın çocukların evin ocağın
feryat etsen de kimse duymaz feryadın ağlamağın
işte cemaate elveda edip bu dünyadan gidiyorsun...

Durdum baktım geçmişime henüz yeni şafak ta sökerken
Gökyüzündeki yıldızım hoşça kal bile demeden giderken
Neden insanlar bu kadar vefasızlığı beynimi de zorlarken
Ruh bile danışmıyor bedeni terk edip dünyadan giderken

Delice sevip kerem gibi ben yanmak isterim
Haktan alıp hakikati halka vermek isterim
Bu dünyada Yunus gibi nara yanmak isterim
Erenler sırrını çözüp hakka varmak isterim

Yunus gibi Taptuk’a müritte etsinler beni

Memleketim treni gider son sürat.
Gidiş gidiş değil Allah’a emanet.
Televizyonlar ki hoyrat mı hoyrat
Ne bunlar sözden, ne sazdan anlar.

Bakıyorsun gardaş mala kalite düşük.

Hak için değil, batıl için yalan söylerse
Menfaati için dost dediğini satarsa
Hak olana bin bir yalan katarsa
Maya bozuksa gardaş süte yazıktır

Altın altındır, gümüşse gümüş

Ben ilkbaharı gördüm ne hayatımdaki yazı,
Hayatım çileyle dolu olan hatırlanmaz mazi,

Halil ÇOLAK 26.04.2010
ANKARA

Hayat Yolun acımasız bir kavşağında.
Zamansız Yol tükendi sen tükendin.
Yavrunda kaderini paylaştı ana karnında
Zamansız yol tükendi sen tükendin.

Çok türküler katacaktın repertuarına.

Gülleri seviyorsan,dikenleri de seveceksin,
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,
Gülmeyi seviyorsan, ağlamayı da bileceksin.
Korkak yaşıyorsan, yalnız kendini seyredersin.

Halil ÇOLAK 06.04.2010

Dinleyin kardeşlerim sözlerim size,
Oturup konuşsak eskisi gibi biz bize,
Anlatsak dertlerimizi birbirimize,
Hem birimize hem de can hepimize,
Koruyalım bu vatanda birliğimizi.