Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Memleketim treni gider son sürat.
Gidiş gidiş değil Allah’a emanet.
Televizyonlar ki hoyrat mı hoyrat
Ne bunlar sözden, ne sazdan anlar.

Bakıyorsun gardaş mala kalite düşük.

Hak için değil, batıl için yalan söylerse
Menfaati için dost dediğini satarsa
Hak olana bin bir yalan katarsa
Maya bozuksa gardaş süte yazıktır

Altın altındır, gümüşse gümüş

Ben ilkbaharı gördüm ne hayatımdaki yazı,
Hayatım çileyle dolu olan hatırlanmaz mazi,

Halil ÇOLAK 26.04.2010
ANKARA

Hayat Yolun acımasız bir kavşağında.
Zamansız Yol tükendi sen tükendin.
Yavrunda kaderini paylaştı ana karnında
Zamansız yol tükendi sen tükendin.

Çok türküler katacaktın repertuarına.

Gülleri seviyorsan,dikenleri de seveceksin,
Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,
Gülmeyi seviyorsan, ağlamayı da bileceksin.
Korkak yaşıyorsan, yalnız kendini seyredersin.

Halil ÇOLAK 06.04.2010

Dinleyin kardeşlerim sözlerim size,
Oturup konuşsak eskisi gibi biz bize,
Anlatsak dertlerimizi birbirimize,
Hem birimize hem de can hepimize,
Koruyalım bu vatanda birliğimizi.

Selamsız sabahsız geçtiğin anda
Gönlümü bir sözle sen kırdığında
Sabahtan seni can görmediğimde
O gün zindan olur hep benim için

Gönlüm senin içinde yandığında

Yanardağdan göğsümüz, ateş dokunmaz bize
Yanmış gitmiştir tarihte, gelenler üstümüze

Sararırdı düşman benizleri mehter anın sesinden
Düşman yenilmiş gitmişti muradına ermeden

Dost var iken düşmana minnet eyleme
Canan varken ele minnet eyleme
Hak adalet üzere gözettir de hakkını
Bey tul mala el uzatana minnet eyleme

Geceyi kovup doğan güneş var iken

benim kalbimin köşesinde gizli
sevmekte bu kadar sen niye ağırsın
bildiğim bir gül kadar latif ve güzelsin
yüreğin attığına göre sen canlısın
Gözün güzellikleri gördüğüne göre genç
benim Sevdiğim kadar sen iyisin