Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Milletim için için kan ağlıyor
Sığır cinsinden biri nasihat ediyor
Akil baştan gitmiş kendini sığır sanıyor
Birde gittiği yerde nutuk atıyor
Bize yol göster yarab ne hallere kaldık

Bizim dağlar karlı dumanlıdır
Avcı vurmuş gönül yaralıdır
Vuran avcı olmaz da can oralı
Gülmedim sıladan ayrı kalalı

Gönül burada durmaz ağlıyor

Boşa akıtma can yazıktır gözün yaşını
Gönülden anlaşacağın da bul yoldaşını
Bırak aksın gece gündüz sevgi pınarını
Salma gönlüne de dostum sen kötülüğü

Yeşert kalbinde canım sevgi de çiçeklerini

Yıllarca bekledim mutluluk ümitsizce seni
Dedim görür bu millet hakikat ve gerçeği
Sığdıramadım kendime gayesizce yaşamayı
Hak yolda savaşarak, hakkı savunarak ölmeyi

Ne farkı var söyle gayesizin hayvandan farkı

Şimdi dönüşü olmayan çetin bir yoldayım
Kalbim senden yana hep senden yana olacağım
Yüreğimle hep senle bil ki hep bütün olacağım
Seni unutmayacağımı sana da unutturmayacağım
Her halin benim gözümün önünden hiç gitmez
Şu an ne yaptığını bilmem görmem

seninle ilgili hülyaların rüyalarımı doldurduğunu
sen yaşamıma anlamlar kattığın günleri hatırla
gurbetin benim için azaptan bir sıla bulduğunu
senden ayrıldığım günü saati anı o günü hatırla

Nereden bileceksin, özlemimin hep sen olduğunu

Bitmeyen davanın tam ortasında
Dinmeyen sızılar ata yurdumda
Türkün kutsal tanrı dağında
Acıdan başka bir şey yok yurdumda

Senelerce söylenir o acı türküler

Emre benim soy ağacım
Derdime derman ilacım
Sümeyye sultan kızım
Zeynep benim cihanım

Rana benim ceylanım

Ben bir rüya gördüm ki, oldum divane,
Şarabı içmiş sarhoş gezene döndüm.
Aşk şarabı içerken olmaz bahane,
Aşkından çöle düşmüş gezene döndüm.

Görünce Leyla’yı aşka boyandım,

Alevi’si, Sünni’si hepimiz Muhammet ümmetiyiz
O Ali’ki bizim canımız İnananın ilim olan kapısı
Hasan, Hüseyin yüreğimizi yakan ciğer paremiz
Ayrılığa son verelim Hz. Muhammet’in ümmetiyiz

Kerbala içimizde durmadan kanayan yaramız