Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

sevenler ağlamasın yar ağlamasın
aşığın maşukunda hep yüzü gülsün
ağlayan insanlara üzülüyorum ben
dertlerinizi bir kenara atı ver gitsin

sevdan yaz yeşil bayıra akan suya

Şafak ta sökmeden, güneşte doğmaz
Dikensiz gül arama dikensiz olmaz
Kusursuz dost ararsan o bulunmaz
Gerçek aşk gönülde yanar da sönmez

Gerçek yol ararsan hakkın yoludur

özlediğim bu vatanda herkesin birbirini sevmesi
yaralı gönüllerimizin de şefkatle birlikte sarılması
vatanın kalkınması için hep birlikte çalışılması
batıdan doğuya herkesin sevgi ile kucaklaşması

sevgiliyi en içten sevmektir sevelim birbirimizi

Konya’nın uçsuz bucaksız bozkırlarında,
Torosların ağaçlarla süslenmiş yamaçlarında,
Bolu’nun Kör oğlu’nun at oynattığı Çamlı belinde,
Ağaçları büyütüp yeşerten o toprak bizim,

Adana’nın pamuk ekilen tarlalarında,

Adını andıkça içim çok açıyor
Gözlerim heyecanda ışık saçıyor
Sana yaptığım haksızlık beni üzüyor
Unutmadım yirmilik aşkım unutmam seni

Bak yıllar geçti ömrün çoğu gitti

Tuzak kurdular kahpece tuzak
Milliyetçilere 12 Eylül sabahı
İhtilalı yapan o alçak mı alçak
Hapishaneye doldurdu bozkurtları

Hangi tarihte görülmüş kahpelik

Milletim için için kan ağlıyor
Sığır cinsinden biri nasihat ediyor
Akil baştan gitmiş kendini sığır sanıyor
Birde gittiği yerde nutuk atıyor
Bize yol göster yarab ne hallere kaldık

Yavaş yavaş ufukta batarken güneş
Ezan sesleri yükselirken semaya
Rabbim eller senin için kalkar duaya
Derman olur o sesler ruhtaki yaraya

Halil ÇOLAK 20.03.2010

Altın kafeste olsada hep inler feryat ederde bülbül
Dinlemez gönülde sevda varsa deli olan bu gönül


Halil ÇOLAK 11.07.2009
ANKARA

Yıllar geçtikçe ağır ağır ağardı saçlar
Yaşlarımız ilerledikçe günler kısaldı
Bak aniden sararıyor yeşil yamaçlar
Ben yaşlandım yada mevsim kısaldı

Görmedim dünyada tam saltanatımı