Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gözlerden yaş akmaz oldu kuru pınara döndü
Ana yürekleri yandı yakıldı küle döndü
Şehit kanlarıyla sulandı toprak kana döndü
Bağrı yanıklarla dolu olan bu vatan bizim

Halil ÇOLAK 24.08.2010

Tatlı sözlerin bana yoktu
Ümitlerim hepten soldu
Rüya aniden bitti gitti
Kazançlı ken zarar oldu
Artık gönlüm hüzün doldu
Niçin kalbin kinle doldu

Meydanlar sahipsiz kalmış itler dolaşır
Kendi it olup kendini kurt sananlar var
Bozkurtlar inmeyince meydan boş kalır
Her tarafımızda alçak oğlu alçaklar var

Bozkurtlar uykudayken itler dolaşır

Güneş ufukta kaybolurken ağır ağır
Gönül ferman dinlemiyor duymuyor sağır
ilahi aşkından başı dönmüş bu fakir
Baş dönse de hep gönül ferman dinlemiyor

Allah nasip etmez her kula yanmayı

Ne zaman geçiyor ne dert bitiyor
Sensiz de yaşamanın tadı olmuyor
Sevda yeli durmadan esip duruyor
Bekliyorum yolu ama gelen olmuyor

Sevdalarımı ben yazdım yüreğime

Bu gönül bahçesine
Sevenin sevgisine
Hakkında kapısına
İnanarak gelirim

Haktan medet umarak

Mücahit, müteahhit,müsait.
Anlatırlardı dini imanı.
Şimdi yiyorlar yetim malı.
iki bin ikiden önce Mücahit,
iki bin ikiden sonra müteahhit
iki bin on üçte her şeye müsait.

Sen olmayınca hayatın anlamı yok
Obur tarafa giden çok gelen kimse yok
İmansız hayatın hiç mi hiç anlamı yok
Sessiz giden gemilerden geri döneni yok
El sallamadan gider ebede giden yolcu

Gönül dergâhını ördüm sevgi ile
Gönlüm hak sevdası ile ısındı bak.
Ben âşık oldum can Muhammet güle,
Gönlüm onun aşkıyla kavruldu bak.

Benim gittiğim yol hak ve tektir,

Bir garip aşk hikayesidir İstanbul bizimkisi
Sana nasıl aşkımı anlatayım sen doyumsuz sevdam
Gecenin yarısı susmuş uçuşan martıların sesi
Yedi tepeni aydınlatıyor gökyüzündeki ayın dolunayı
Boğazdan geçen gemilerin homurtuları
Rüyadan uyandırıyor aniden beni……….