Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Kar tıpı yakaladı askerimi Allahü ekber dağında,
Korunmak istiyordu soğuktan ağaç dallarında,
Mehmetler Karlara gömüldü çamların bağrında.
Ölüm kol gezdiği aman vermeyen Sarıkamış’ta.

Askerim yalınayak olarak cepheden gelmiş,

Ortalığı nasıl karıştırdı.
Birilerini de kazandırdı.
Milli iradeyi kandırdı.
Sebep, neden, kedidir kedi.

Elektrikleri hemen kesti.

Senden ayrı olalı kaybetmişim kendimi
Sen sormayınca kim sorar ki derdimi
Bizim hasretimizle ağlıyorsun değil mi
Saranda sıcak kollarını özledim seni annem

Her gece rüyamda canım seni görüyorum

Zalimler meydanlarda
Masumlar zindanlarda
İmanlarda dillerde
Öyle zamana kaldık

Şiirlerin vezni yok

Dikenli gülleri tutuyorum atmıyorum elimden.
Kimseler anlamıyor benim halkımın dilinden.
Hür fikirler fışkıracak Anadolu’nun ortasından.
Sevgiler fışkıracak bizim gönül tarlalarımızdan.

Sevgi, merhamet, koksusu yayılsın gönüllerinizde.

Ruhumun derinliklerinden gelen bir sesle
Koş git diyor yorul, Allah dostlarıyla hak için
Hayatının her anında, ol o yüce yaratanla
Günahtan kurtul, tövbe et iyi kul olmak için

Beş vakitte rabbim secde ederim ben sana

Sevdamdın benim sen ilk göz ağrım
Ey benim canım gül güzel yeğenim
Ve canlandı senle olan hatıralarım
Düşlerime giriyor canım eski hallerin
Ah unutulmaz senle gerçen günlerim

Seninle baş başa kaldığımız zaman
Yıldızlar susar, bizimle ay konuşurdu
Bir mutluluk kaplardı yüzümüzü
Sevgi bulutları kaplardı gökyüzünü
Seninle hep birlikte olduğum zaman

Çağıl çağıl akar çaylarımız. Nehrimiz
İki dudak arasında bizim adaletimiz
Karanlıkta millet olarak geleceğimiz
Ya rab ne yaptık düştük bu hallere biz

Hiç kimse kimseyi karşılıksız sevmiyor

Senin güzelliğin büyüsüne ben kapıldım
Seni sevmenin tuzağına kendim atıldım
Sana yapılan ihanetlerle bende yıkıldım
Vatanımın aciz haline yandıkça yandım

Sevdalandım sana geldim ata yurdumdan