Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Canımın canısı ceren
Ermişlerden olasın ceren
Rüyamı süslediz balam
En güzel hediye ceren
Nimetin güzeli ceren

Anlatılmazsın damlalarla dostum sen
Okyanuslara bedelsin bedel istersen

Halil ÇOLAK 08.07.2013
ANKARA

Gördüğün Erciyes dağının ufuklarında
Bak akşam güneş yavaş, yavaş batıyor
Gördüğün şu sessiz tekir yayılasıda
Şenlenmesi için bozkurtları bekliyor

Bu dağlarda can ruhunda özgür olacak

Nasıl zamana kaldık hiç mi hiç anlayamıyorum
Gözlerim dolmuş ben artık ağlayamıyorum
Kurumlar birbirine düşmüş çok üzülüyorum
Peygamber ocağına fitne girdi isyan ediyorum

Hüzün sarınca gönlü
Sızlar yürek hüzünle
Duman sarınca başı
Ağlar gözler hüzünle

Ben hakka kapılırım

Zül ettim senden başka aşkı kendime,
Tahammülüm kalmadı senden ayrılığa
Dert ettim senden ayrılığı kendime,
Gamlar içindeyim can ceylan gözlüm

Unutmak istiyorum can ama nafile

Bu gönlüme zamanında gül ekildi
Dertli gönlüm birden bire de açıldı
Nice dönemeçli yollardan geçildi
Esen yelle bahar geldi bu gönlüme

Ben gül kokulu sevdalara aşığım

Bahar geldi ama açmıyor çiçek
Analarımız ağlıyor tek olan gerçek
Tarlalarımızda kurudu sapında burçak
Ey Vatan uğrana candan vazgeçtik

Durmadan kanıyor yürekte yara

Hangi taşı kaldırsan altından bir hain çıkar
Anaların ciğeri yanar, ağlamaktan gözleri şişer
Bir sıpa milleti dolandırır yurt dışına kaçar
Ey millet nasıl adalet söyleyin bu nasıl devlet

Parayı çalar çırpar yurt dışına rahat kaçırır

Bu gelen bahar başka bir bahar

Kul hakkı yeme sakın Allah’ta sorar

Bu millet başarın için sana duada eder