Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sen olmayınca hayatın anlamı yok
Obur tarafa giden çok gelen kimse yok
İmansız hayatın hiç mi hiç anlamı yok
Sessiz giden gemilerden geri döneni yok
El sallamadan gider ebede giden yolcu

Gönül dergâhını ördüm sevgi ile
Gönlüm hak sevdası ile ısındı bak.
Ben âşık oldum can Muhammet güle,
Gönlüm onun aşkıyla kavruldu bak.

Benim gittiğim yol hak ve tektir,

Bir garip aşk hikayesidir İstanbul bizimkisi
Sana nasıl aşkımı anlatayım sen doyumsuz sevdam
Gecenin yarısı susmuş uçuşan martıların sesi
Yedi tepeni aydınlatıyor gökyüzündeki ayın dolunayı
Boğazdan geçen gemilerin homurtuları
Rüyadan uyandırıyor aniden beni……….

Gözyaşlarım akarken Libyalı.
Müslüman olarak gülemem.
Senin yaralarını sarmasını.
Gözyaşlarını ben silemem.

Başı gövdesinden ayrılmış.

Sordum millete gören var mı? Diye
Görmeyip onu duyan var mı? Diye
Bulamadım bu asırda döndüm maziye
Gördünüz mü? Ya Ali, ya Mehmet Ali

Bulmak için sık elekten de geçirdim

Bu âleme gelen bir günde gider
Her ne iş yaparsa kendine eder
Faziletli insanı Baş tacı eder
Git bahri kardeşim sen güle güle

Zamansız bir zamanda sen ayrıldın

Erzurum’da dadaşım var
İzmir’de efemiz var
Ankara’da seğmenimiz
Gez gör, Bizim bu Türkiye’miz

Konya’da gel der Mevlana’mız

Vatan elden gidiyor gönül hanem virane
Vatanımın her tarafını ihanetler sarıyor
Gaflet içerisinde olunmasına oldum divane
Vatanın haline mezarında ecdadım ağlıyor

Ne zaman darda kalsam kurtarırsın beni
Bana her zaman güç verirsin sen Allah’ım
Senden gayrı kim silmez benim gözyaşımı
Senin merhametin sonsuz silersin Allah’ım

Sensin ismi baki olan,her şeye güçü yeten

Şehitlere ağlıyor vatan
Gaflet içinde çok uyudun
Türkoğlu Türk uyan
Türk, e bu zillet yakışmaz
Sana şanlı miras bırakan
Ulu ecdadından utan