Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bir garip aşk hikayesidir İstanbul bizimkisi
Sana nasıl aşkımı anlatayım sen doyumsuz sevdam
Gecenin yarısı susmuş uçuşan martıların sesi
Yedi tepeni aydınlatıyor gökyüzündeki ayın dolunayı
Boğazdan geçen gemilerin homurtuları
Rüyadan uyandırıyor aniden beni……….

Sordum millete gören var mı? Diye
Görmeyip onu duyan var mı? Diye
Bulamadım bu asırda döndüm maziye
Gördünüz mü? Ya Ali, ya Mehmet Ali

Bulmak için sık elekten de geçirdim

Gözyaşlarım akarken Libyalı.
Müslüman olarak gülemem.
Senin yaralarını sarmasını.
Gözyaşlarını ben silemem.

Başı gövdesinden ayrılmış.

Erzurum’da dadaşım var
İzmir’de efemiz var
Ankara’da seğmenimiz
Gez gör, Bizim bu Türkiye’miz

Konya’da gel der Mevlana’mız

Bu âleme gelen bir günde gider
Her ne iş yaparsa kendine eder
Faziletli insanı Baş tacı eder
Git bahri kardeşim sen güle güle

Zamansız bir zamanda sen ayrıldın

Vatan elden gidiyor gönül hanem virane
Vatanımın her tarafını ihanetler sarıyor
Gaflet içerisinde olunmasına oldum divane
Vatanın haline mezarında ecdadım ağlıyor

Ne zaman darda kalsam kurtarırsın beni
Bana her zaman güç verirsin sen Allah’ım
Senden gayrı kim silmez benim gözyaşımı
Senin merhametin sonsuz silersin Allah’ım

Sensin ismi baki olan,her şeye güçü yeten

Kızılay’da alçakça patlattılar bombayı
Haince yaptılar bu büyük alçaklığı
Vatan evlatların etleri ağaçlarda asılı
Allah kahretsin soldurdunuz ümitlerimizi

Kızılay’da akıyor insanımın kanlı gözyaşı

Vatan bölündü parça parça gidiyor
Sahillerde ebedi düşmanımız geziyor
Bak hele namussuza Vatanımı satıyor
Apo köpeği vatanı birbirine katıyor
Söyleyin hain cüretini nerden alıyor
Sabrımız taşma noktasına da geliyor

Bütün dünya bir araya gelse
Bütün düşmanlar ittifak etse
Bütün hainler meydana inse
Ülkücü hareket engellenemez

Tarihten almıştır mirası