Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bu nasıl gaflettir de kardeşim bilinmez artık
Hangi dinle yapacaksın da hangi diyalog
Müslümanlar katledilirken olur mu diyalog
Ey gafil Müslüman olur mu böyle diyalog

Haçlı zihniyetlerin yurt ta gezip zehir saçarken

Vatandan Ayrı Kalmanın Hasretini
Düşmanla Koyun Koyuna Yaşamanın Acısını,
Bilirmisin Ermeni’ye Dost Olan Sen?
Ayrı Kalmadın Ki Sen Vatanından
Saçlarını Başından, Ellerini Kollarından.
Görmedi Ne Atan Nede Sen

Hak yolundan güzel başka yok çıkar yol.
sadece Tevekkül et sabırdır çıkar yol.
Boş ver kuldan dostları Allaha teslim ol.
Ona güven,inan iki cihanda mutlu ol.

Sizin atalarınız değimliydi Hz.İsa’yı çarmıha geren
Tarihin sayfalarına bak sizi gibi gelmemiştir alçak beşer
Saf satalarla bozulmuş bir dine inanıyorsunuz
Hz.’ti İsa’ya da, Meryem’ ede,Allah’a iftira ediyorsunuz
Hz.MUHAMMEDİN büyüklüğü karşısında çıldırıyorsunuz
Kainat iki cihan güneşi huzurmetine yaratıldı

Kesilmiş ferim dönmüyor dizim
Yüreğim sıkışmış gülmüyor yüzüm
Gülmüyor kader her günüm hüzün
İkinci baharımda acılar bütün

Baharı yaşamadan hazana döndüm

Sevgi harmanında öğüttün beni
Gecelerde gündüzlerde özledim seni
Beni ben eden senin sevdandır sevdan
Her kötü kaprisli halinde severim seni

Halil ÇOLAK 17/10/2006 ANKARA

Sevgi nedir aşk nedir sorarsan, bana eğer
El ele yürümektir kırda bayırlarda sokakta
Sevdiğim Yürümektir aşk yan yana yollarda.
Kızsan da seni seviyorum, diyebilmektir.

Kapının çalmasında hoplamalı seven yüreğin.

Sattılar Korhanı kardaşım kalmadı ülke
Ne ahlak kaldı nede insanda kaldı ilke
Birlik bütünlük amaç değil açılım ilke.
Bu gidişle ne sen yaşarsın,ne ben,ne o

Ülkemde harman edememişiz renkleri.

Biz sizle birlikte kurduk ünlü hami diye alaylarını
O alaylarla yok ettik bizler katil Ermeni çetelerini
Biz can idik düğünlerde birlikte çektik halaylarımı
Gardaş kim koydu et ile tırnak arasına ayrılıklarını
Bu açılımlar kanatır bizim geçmişteki yaralarımı

Gül ile dikenler arasında nadide çiçeksin sen
Aran sanda bulunmazsın, çünkü meleksin sen
Kalbimde gittikçe büyüyen filizsin sen
Gönlümü yakıp kavuran bir afetsin sen.

Ara bul diyorlar, nasıl bulayım, bulunmaz Çiçeksin sen