Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gündüzler uzun bitmez güzelim Ankara’da
Güneş batmak bilmiyor entrikalar sırada.
Yeni güne doğacak ışık henüz yok ortada,
Biz hala karanlıktayız bizi aydınlatmıyor.
Bitmeyen memleket muhabbetleri arasında........

Kalınca benim ruhum darda
Duyarsın sesimi o anda
Koymazsın rabbim hiçte zorda
Gönül sultanım sana geldim

Bu gönül ki hep senden umar

O benim gönlümün gonca gülüdür
Yanan bağrımın serinleten yelidir
Ruhuma can veren can suyumdur
O gönlümün şakıyan bülbülüdür

Sana olan sevdamı yeniden anladım

Hakkı savunanın, düşmanı çoktur
çok konuşanın bil yalanı boldur
Gönül sevdasına,pek tabip yoktur
sevdamın içinde sen varsın leylam

kış olmayınca dost bahar yaşanmaz

Zamanın göz yaşlarıyla sen sularsın yaşam ağacını
Yaşadıkça insanlar görür hayatın acı olan gerçeğini
Her karanlık gecenin vardır mutlaka bil birde şafağı
Akıp giderken durmadan hayat denilen zaman ırmağı,
O zaman görürsün kim dost,kimin düşman olduğunu
Halil ÇOLAK 22.04.2009

Hayat su misalidir akıp ta gider
İyilikler insan hatırında kalır
Her gamlı gönül de yürekten ah eder,
Yankısı durgun gölün üstünde kalır

Vefasız yarı gönül nereye koyar

Bahar gelip çiçekler de açmadan
Gönlümdeki çiçek açıyor neden
Hazan mevsimi henüz de gelmeden
Daldaki tomurcuk kuruyor neden

Mevsimler mi? yoksa biz mi değiştik

Erzurum’un dağlarında
Kardelen çiçekleri bitmiş
Benimde gönül bağımda
Hasret çiçekleri açmış

Seni nasıl unuturum ben

Dediler seven kalpte sırlar gizlenir
Bülbül figan ettikçe gül hayıflanır
Benim sabrım yok dost hayıflanır
Dostun yarasına derman isterim

Bahçeme dikensiz gül ekemedim

Nerede duysam Türk sesini
Yedi ecdadım gelir aklıma...
Anadolu denilen bu vatanı
Yaylası cayırı gelir aklıma...

Her dönemde çıkar babayiğit