Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Vatan vatan diye kanımız yere olsa da revan
Bizlerden miras kalır evlatlarımıza bu vatan.
Her işkenceye razıyız yeter ki yaşasın vatan.
O zaman rahat uyur bu toprakta şehit yatan.

gündüz aydınlatan güneşim
gece karanlılığı aydınlatan ayım
uykularımı süsleyen düşüm
kalbimdeki benim sevdiğim
yaşantımda olacak mutluluğum
her şeyim yapmışken yar seni

kırık dökük bir yoldur yaşam
bazen acı bazen tatlı verir yüreğine
iyilikte kötülükte unutulmaz
hatıra yıllar sonra düşse de içine

gözümden bir bir geçer anılar

Kim ne derse desin bil ki haklı
Düştüm işte ben yad ellerinde
Kader vermedi mutluluk hakkı
Beni de bıraktı gurbet ellerine

Sıladan selam gönderin duyayım

Sen gidince yavrum içimi hüzün kaplıyor
Sen aklıma gelince yavrum içim acıyor
Sen olmayınca yüzümde gülmüyor
Tatlı kuzum yavrumda benim

Her birinizin sevgisi sonsuz içimde benim

Soğan bile soyulurken ağlıyor gözler.
Memleket soyuluyor görmez öküzler.
Duygu yok ki ağlasın da vicdansızlar..
Vatan çok soyulur BU öküzler uyurken……

Vatanda perişandır itlerin hali
İt sürüsü de kurdun peşinde
Asırlardır sürdürür bu tavrı
Emperyalist it Bozkurdun peşinde

Bilmez ki bozkurt boyun eğmez

Altaylardan doğmuşuz yayılmışız gördüğün tüm cihana,
Gittiğimiz yerde adaletle hükmettik değer verdik insana
Çoğalıp yetmez olmuşuz Anadolu denilen bu vatana
Üç kıtanın Dağılmış Türk akıncı beylerim her bir yana
Türküm oğlu türküm, Türk olarak ben yaşamak isterim.

Adriyatik ten Çin setine.
Türkün Ergenekon yurduna.
İlk başkentin ötüken'e.
Türkün bayramı kutlu olsun.

Kazakistan'dan Türkmenistan'a.

Ömrün tükendiği son saatlerde
Gönül güllerin solar her yerde.
Gözünü açmazsın iner son perde
Acayip korkudur onu kim bilir?

Etkisinde kalmış nice gizemin,