Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Söyle gönül niçin hüzündesin.
Sende mevsim gibi kışta mısın?
Bülbül gibi söyle yastamasın.
Gel sevdadan vazgeç deli gönül.

Zamansız mevsimde çiçek açmaz.

Milletin derdini dert etmek için.
Vatanın kalkınmasına el vermek için.
Bu vatanı tez elden kalkındırmak için.
Güzel kardeşim milliyetçi olmak lazım.

Hainleri bir sözle susturmak için.

Gönül ne güldür nede lale
ateş olur yaklaşınca yanarsın
acı verir sana figan edersin
sevdiğinin dikeni bile gül olur.

Gülde vardır sevdiğinin kokusu

Bu nasıl aşktır, bu nasıl sevda
Gözlerin evet diyor, dudakların hayır
Bakışların ok gibi, sözlerin zehir,
kolların sardı yor bakışların git.

Ayrılık dediğin akan bir nehir

Gam eylemem ölsem vakitsiz bu dünyada
Beni assalar dahi doğruyu söyler gezerim.
Belki ders olurki satlık kalem yazara,şaire,
Haksızlara karşı haksılığını söyler gezerim!

Gönlümün güneşi benziyor yaz güneşine
Fışkıran lavlar benziyor yanardağ ateşine
Kainattaki nebadad zikreder Allah aşkına
Duydukça zikri yanar gönül hak ateşine

Halil ÇOLAK 25.07.2009

Yüzde doksanınız haktan nasip almadı
Hakikati anlattık dar kafanız a girmedi
Kulağınız sağır idi her halde duymadı
Gözünüzde mi kördü gerçekleri görmedi

Diliniz de yok her hal hakikati anlatmadı

Tek millettir Türkü,kürdü,Arabi,Laz’ım
Hepimiz kardeş birdik hep bir olacağız
Diyarbakırlısından al Kahramanmaraşlısı
Hepimiz kardeş birdik hep bir olacağız

Erzurum’dan al git kardeş Kars’lısına

Gönül sazı düşmesinde elinden
Sevenin sevdiği düşmez dilinden
Yılın oniki ay dört mevsiminden
Hepsinden zevk alır seven gönüller

Seni tanıdık sevdikten sonra,
Hayatımda sen oldun sen olacaksın.
Seninle ağladım,seninle güldüm.
Ama sen beni hiç mi hiç anlamadın,
Hiç bir zaman anlayamayacaksın..