Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Altaylardan doğmuşuz yayılmışız gördüğün tüm cihana,
Gittiğimiz yerde adaletle hükmettik değer verdik insana
Çoğalıp yetmez olmuşuz Anadolu denilen bu vatana
Üç kıtanın Dağılmış Türk akıncı beylerim her bir yana
Türküm oğlu türküm, Türk olarak ben yaşamak isterim.

Ömrün tükendiği son saatlerde
Gönül güllerin solar her yerde.
Gözünü açmazsın iner son perde
Acayip korkudur onu kim bilir?

Etkisinde kalmış nice gizemin,

Vatan vatan diye kanımız yere olsa da revan
Bizlerden miras kalır evlatlarımıza bu vatan.
Her işkenceye razıyız yeter ki yaşasın vatan.
O zaman rahat uyur bu toprakta şehit yatan.

Ya cahiller oy veriyor.
Ya hainler oy veriyor.
Cahil ve hain çokluğundan.
Onun için bunlar oy alırlar.

Birde eski Ülkücüymüş.

Kahpece şehit etmekle bitmez kuzu
Yine Türk anaları doğurur önkuzu


Halil ÇOLAK 03.07.11
ANKARA

Sev sev ama doya doya sev
Uğrunda gözünü kırpmadan ölecekmiş gibi sev
Sonun pişmanlık olmayacakmış gibi sev
Aşktan yanıp kül olan,
Kerem ve Aslı gibi sev.

Senden ne kadar ayrı kalsamda
Her saniye hayelimle senleyim
Ben doğan güneşin bile ufkunda
Senin sevdanla yıkanmaktayım

Halil ÇOLAK 23.08.2009

Son seferine bensiz kardeşim gideli
Yedi yıldan fazla oldu sen gelmedin geri
Ümitsizce bekliyoruz belki denersin emi
Saçlarıma aklarda düştü sen gitmiş gideli

Küçük kızı şimdi yedi yaşında

Kaderime bel bağladım
Gece gündüz ben ağladım
Yar diye sana güvendim
Sende kötü zalim çıktın

Benim gönlüm heder oldu

Su küçüğün,
söz büyüğün”
gibi sözler,
anne,
baba,
amca,