Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Berivanına
Teşne oldum Zühre’m senin bakışına
Nesim vurdu,kalbimin ateşine
Zebun etti felek sevdiğimin gülüşüne
Sermest-i visal oldum aşkımın berivanına
Halil Çolak 19.7.2005 Ankara

Gördüğün her insanı dost diyip bağrına basma
Seni olmadık yerde sahte dostların yaralar seni
Ben gerçek dostlarıma kul köle olurdum amma
Sen olmadık zamanda arkamdan vurdun sen beni

Hiçbir silah sevdiğim dostum bana işlemezdi amma

Kartallar yalçınkaya ister,kendisine yuva yapacak
Yiğitler sadık yar ister,güvenip ona da yaslanacak
Bayrak vatan ister,özgürce göklerde dalgalanacak
Millet lider ister,kendisine yönverip adil yönetecek

Halil ÇOLAK 14.08.2008

Ben Türküm boyum Kayı boyundan
Düşmanlarım korksun gazabımdan
Biz çok acılar çektik Ermeni ihanetinden
Ben dilemiyorum hangi kahpe diliyorsa dilesin..

Bağırıyorum bu kahpeler sesimizi duysunlar

Bana gel de candan sana geleyim
Sensin rabbim benim her şeyim
Aşkın doldurdu başkasına yok yerim
Duada hep kalmış sana karşı ellerim

Duaya kalkmış elerimi çevirme geri

İt soyu PKK nereden alıyor bu cesareti,
Yakıp yıkıyor ülkenin her tarafını,
Diri, diri yakıyor bu aziz milleti,
Durdurun bu PKK itlerini Halkta infial var.

İnsanlık misafir olmamış bu vicdanlara,

Irakta Müslümanlar bir birine düşmüş vuruyor
Dinimin düşmanları petrol vurgununu vuruyor
Ey gafil Müslümanlar peygamberim ne ediyor
Birlikte kuvvet var,ayrılıkta düşman sizi yer diyor

İnandığınız bizi yaratan da Allah aynı Allah değil mi

Çıkıp yükseklere seni çağırsam
Geldiğe yarım candan sana bağırsam
Alsam kollarıma seni sıkıca sarsam
Uzaktasın ne elim nede kolum varıyor

İnsan bu bazen düşte görürya

Gönül sarayına sokunca dikenleri
Her diken battıkça yanar yürekleri
Bülbül gül dalına konar pinekler
Bülbül ahu zar ettikçe gül onu dinler

Baharın müjdesi olan kır çiçekleri

yollarım kapandı gurbette kaldım
kendimi de unutup hülyaya daldım
dost yerine kendimi düşmana saldım
gülmeyen kaderime ağlarım dost

sevgin eksik olmaz gülen gözlerinde