Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gönüllere yağmış kar.
Baharı arama boşuna.
Mevsimsiz gelen bahar
Gitmez senin hoşuna.

Bir güzel sevda başlamıştı senle birlikte
Yok, ettin götür dun sevdiğim benim
El ele dolaşırken kırlarda sen birlikte
Tarumar ettin sevgiyi yok ettin canım

Kuşlar bile ağaçlarda söylerdi bize şarkılarını

Ozan Arif’im gökten yere kadar haklısın
Saçın telinden tırnağına kadar aynısın
Kim ne derse desin sen bir ülkü devisin
Değişmedin, değişmende mümkün değil

Bazları bizlere itler, katillerde dediler

Garipsen birde gurbet elde isen
Birde gurbet elde ölüp gidersen
Garipler Mezarına gömülürsen
Söyle hangi derdine be yanasın

Gurbet dediğin yalnızların yurdu

Ey Çanakkale’nin bağrında yatan ulu şehit
Gencecik yaşında kanınla suladın torağını
Filistin’deki mücadeleye yaradan şahit
Filistinli anlıyor şimdi senin ulu asaletini

Dünya biliyor dörtyüz yıl adaletle hükmettiğini

gönüllerden gelir aşkın sözleri,
sazın bam teline vururda vuslat.
Uzak gelder gibi masum halleri,
her sevenin gönlündedir vuslat.

dertlinin halinden dertliler anlar,

Anlatamam derdimi ben nazlı yar sana
Dert çekmeyen benim derdimi bilemez
Ben söyledim sana gül dikensiz olamaz
Gülü yetiştirir, dikenli çalıyı da yar sana

Çiçekten toplayarak yaptım şiirden balı

Ulan ülkemizi sizler keşmekeşe çevirdiniz,
Memleketin itibarini siz yerle bir ettiniz
Kahpe Ermeni’ye sizler ulan kucak açtınız
Kürt açılım diye ortalığı birbirine kattınız

Sizler insanda huzur mutluluk bırakmadınız,

Yeni açmış gelincik gibi
Okşuyorsun ruhumu bedenimi
Her şey sanki dünkü ki gibi
Aşkımız yeni başlamış gibi
Güzün ekilen ekinler gibi
Bir baktım seneler geçmiş ardı ardına

Hazan mevsiminde büyüyen hasretim,
sarı yapraklar gibi dökülüyorum
bitmiyor hasretlik dolu yolculuğum,
buluşma haberlerini alacağım yerden.

hayat kavgası ile biten yolculuk,