Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sen gamlı hazanı, gönlünde ben, Gül şeni yaşarken,
Hatırlarmısın Boğazda Erguvan ağaçları arasında koşarken,
Mest olurduk, kayıklardan yükselen şarkı namelerini dinlerken,
O ne mutlu günlerdi unutmak mümkün değil,ömür kısa iken,

Yarım ne olur gönül dergâhında yalnız bırakma.
Ektiğim gönlüme sevgi çiçeğini susuz bırakma
Sevgilim senin sevginden beni öksüz bırakma
Sensiz beni cannım yad ellerde sakın bırakma

Su küçüğün,
söz büyüğün”
gibi sözler,
anne,
baba,
amca,

Yıllar da nasıl geçti hiç mi hiç ben bilemedim
Kendi derdimizi kendime ben hiç soramadım
Sözü özü bir insan ben hiç mi hiç göremedim
Ne olur yıllar beni daha fazla üzmeden geçin

dost dediklerimiz hep hain düşmancıktılar

Gizli sevdaların yüreğisin sen,
Sevenlerin sevgi bahçesinin gülüsün sen,
Şairlerin, Ediplerin, Ressamların ilham kaynağısın sen,
Ah İstanbul beni ben eden İstanbulumsun sen,

Bin bir sevdalı gezer içinde senin,

Dostum dun, seni andım da derinden
Geçtim yine dün eski hayal bahçelerinden
Yorgun ve bitkin düştüm seni düşünmekten
yine yaşadım mazi olan hayal bahçelerinde

gönül bahçeme sen olmayalı dikenler dolmuş

Seninle olamadan zaman geçmiyor
İçmek bile insanı sarhoş etmiyor
Zaman acımasız ağır yükler yüklüyor
sensiz sevgilim geçmiyor günler

Halil Çolak

Hayat su misalidir akıp ta gider
İyilikler insan hatırında kalır
Her gamlı gönül de yürekten ah eder,
Yankısı durgun gölün üstünde kalır

Vefasız yarı gönül nereye koyar

Dadaşın elinde sopa oynatır altında atı
Cirit meydanında şahlandırırda kıratı
Kırat kişnemesiyle inletirde meydanı
Cirit meydanına da sığmaz dadaşım

Mertlik vardır dadaşın cirit oynayışında

Geceden kurtaran şafağım sensin
Günümü aydınlatan güneşim sensin
Günlümde yaşayan ilkbaharımsın
Hiç solmadan açan çiçeğim sensin.

Halil ÇOLAK 27.07.2009