VAY BENİM MEMLEKETİM-2
Antep ten kalkan bir otobüs
Yol alır doğuya doğru
Yol kenarlarında ne yeşil bir ot
Nede de yeşil yapraklı bir ağaç
Vay benim memleketim vah!
VER, VER ELİNİ
Ver, ver elini
Aydınlatalım karanlıkları
Mevsimlerin ilkbaharını yaşayalım
Hep öyle kalalım
Çağdaş medeniyetler seviyesine ulaşalım
YALANI SEÇEMEDİM
Öyle bir dertle yandı ki gönlüm
Kimseye derdimi diyemedim
Baharlar geçti de, yazlar tükendi
Şu kışı başımdan bir türlü def edemedim..
YALNIZLIK BİTECEK
Yüklenmiş gamı kasavetini
Çok uzaklarda kalan memleketinin
Endişelerini, hayallerini taşıyor
Ta yüreğinin derinlerinde
Hala uğulduyor duruyor ürkek yüreğinde
YALNIZLIK
Yalnızsan eğer,
Gurbette olsan da, fark etmez
Bir yalnızlık duygusu çöker içine
Sesiz derinden, derinden kor düşer yüreğine
Çöker ruhunun derinliklerine
VİCDANLARDAKİ YANGIN-2
Şiirler okunuyor
“Saçların aklarla dolduğu zaman
Geriye hasretle bakar mısın?
Yıllar maziyi yolduğu zaman
VİCDANLARI SIZLAMADI
İşinden atıldı
Kucağında çocuğu ile sokağa çıktı
Çaresizliğine yoksulluğuna ağladı da, ağladı
Kucağındaki kızının vicdanı sızladı
Babasının boynuna sarıldı da, sarıldı
işsiz kalan babasının
gözyaşlarını sildi
VİDAN SIZLAR
Parti, marti bilmemem ben
Şu kışta kıyamette onca işçinin
Niye ekmeğini aldınız elinden
YAĞ HAY MÜBAREK
Yağ hay mübarek yağ
Yağmur bulutları ikiye bölünmüş
Arasından güneş ışınları uzanmış
Yağmur yağıyor, inceden. İnce
Güneş aydınlatmış yağmuru
YAĞMUR YAĞDI SAĞANAK, SAĞANAK
Önce iri taneli birkaç yağmur damlası
His edilen hafif bir serinlik başladı
Hafif, hafif esen rüzgâr şiddetini artırdı
Birden boşaldı sağanak, sağanak...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!