CANLARIM BENİM
Yalnız sizi görüyor gözlerim
Bir tek sizi tutar ellerim,
Yanım da bile sizi özlerim
Sizden başka kimlerim var
Canlarım benim
ÇATIŞMA
Gönül teli titrer, titre durur
Hüzünlenince,
Geceleyin el ayak çekilince
Karışık duygular içime çökünce
Bazen akortlu, bazen akortsuz
CAYIR, CAYIR YANIYOR ÜLKEM
Dağ başını dumanlar bürümüş
Ormanlar cayır, cayır yanıyor
Ruhumun nefesi yavaş, yavaş kesiliyor
Mavi gezenimizin süslü yeşil elbisesi
Boğulan dünyanın ünleyen sesi....
ÇEKİL HÜZÜN
Çekil hüzün ruhumun derinliklerinden
Ben mutluluğa gideceğim.
Bende kalan üzüntüler çok eskiden
Artık silinsin ruhumun derinlerinden
ÇELİŞKİ
Üç çocuk sahibi olan aileye
Çocuk başına ödül koydular,
Üç çocuk sahibi olan, Antalya
Belediyesin de çalışan işçiyi
Üç çocuğu ile şu kışta, kıyamette
CEMİL ABİ-2
Bizim insanlarımız
Gurbet yollarındadırlar
Kimi Ankara, kimi İstanbul
Çuvallar, sepetler, bidonlar
Valizler yığılır yazıhane önüne
BOZUK SAAT GİBİ
Bozuk saat gibi yüreğim
Bazen çalışır, bazen durur
Ayarlarım on ikiye yedi olsun diye
Ama durmaz yerinde
İner, çıkar durmaz
Ailenin büyüğü Avni dikti beni İç bostana
Avni getirdi beni ta İstanbul’dan
Suyu toprağı her türlü besinle doluydu
Kısa zamanda uzattım kollarımı sonsuzluğa..
Kollarım cevizlerle yüklendi, soyuma çektim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!