DEPREM VE İNSANLAR
Bir anne ağlıyor
Depremde yıkılan
Enkazın üstüne çökmüş
Tırnaklarıyla kazıyor yıkıntıları
Sabah yakın
DERS AL TARİHTEN
Dünya halkları bu savaşı durdurun
Katliam var bilin Azerbaycan da duyun
Zalimle ilginizi kesin dondurun
Katliam var bilin Azerbaycan da
DEVLET ÖÇ ALMAZ-
Seni düşünürken
Hava Kuvvetlerinin bir subayı düşer aklıma
Bir acı düşer yüreğimin ta ucuna
Tam 85 yaşında demans hastası
Korgeneral Vural Avar Paşa
Çivisi çıkmış
Sönmüş bir volkan gibisin
İçin için yanarken üzerine küller elenmiş
Sessiz tepkisiz o muhteşem duruşunun
Yerine yeller esiyor
Tilkiler çakallarla oynaşıyor
ÇOCUKKEN
Çocukken her yer çok soğuktu üşürdüm
Güneşli yerlere otururdum
Güneşten çok sıcaktı kalbim.
Ağlayan bir çocuk görsem bende ağlardım,
Büyüdüm çok acı çektim
ÇOCUKLAR
Çocuklar güneşi tutabilmek
İçin tepelere doğru koştular
Ellerini uzattılar tutular
Kâğıttan kayıklar yaptılar
Çaylara attılar
ÇOCUKLAR SİZ AĞLAMAYIN
Bu analar, bu babalar bu kardeşler
Çok acı çektiler, çok gözyaşı döktüler
Çok eziyet çektiler, yürekleri sızladı
Başları ağrıdı, endişeleri çoğaldı
Bari bundan sonra çocuklar
ÇOCUKLUK AŞKI
Çocukluk aşkı en temiz aşktır
Gönüllere kazınır
Yıllar geçse de aradan
Yıllardan sonra karşılaşırsan
Yüreğini en derinden sızlatır
ÇOK ESKİDEN
Eskiden avluda
Şen şakrak gülüşürdük
bazen yuvarlanırdık
bazen düşerdim, ellerim dizlerim kanardı
Hani sen de düştüğümü görüp ürkek
DAĞLAR
Rüzgârlar kopar dağların tepesinden
Önünde köpürür, şahlanır ağaçlar
Bir ucu Allah da, bir ucu sende
Başlıyor serüvenlerin en korkuncu
Ey! Gökyüzüne doğru yürüyen yeryüzü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!