Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

İNCİTMEYİN İNSANLARI
Bu topraklar acılı toraklardır
Uğrunda binlerce vatan evladı
Şehitlerimiz yatar
Kanla sulanmıştır
Anaların gözyaşları ile ıslanmıştır

İNSANLIK KALMADI
İnsanlık kayboldu, manalarından
Canavar doğurdu arsız analar
Malı mülkü tahrip etti deli danalar
Hak hukuk kalmadı arıyor insanlar

İNSANLIK OLSUN
Güneşe bak çocuğum;
Gökyüzüne;
Gölgeler düşmesin
Gülen o gül yüzüne.
Yüreğin sevgi ile dolsun

İŞÇİ
Elleri nasırlaşmış, yarık, yarık
Yüzünde çilenin ifadesi var
Saçları sakalına karışmış
Saçları sakalları ağarmış

KADER
Koca, koca adamlar
Sizde hiç merhamet, acıma var mı?
Haramı helali hiç bilmediniz
Utanmadan ağzınıza ne gelirse söylediniz.

KALPTEN, KALBE
Dostlardan uzak olsan da
Çaresizlik düşerse başa
Vurunca kedere, gama
Selam salarım dosta
Telefonun uçundan

KARLI DAĞLAR
Karlı dağlar başın neden dumanlı?
Yine başını sarmış karla boran
Karlı dağlar benim gibi başın duman, duman
Kimse sormaz halimden,
Senin halini soran var mı karlı dağlar

KEKLİK TEPESİ
Keklik tepesinde keklikler ötüyor
Hemen önümdeki kayalıklardan
Kimi uçarak kimi koşarak
Kaçtılar sürü halinde uzaklara

KENDİN İÇİN İSTEMEDİĞİNİ
BAŞKASI İÇİN İSTEME
Çağlaysan bir ırmak gibi ol
Sevgi ırmağı gibi gönüllere dol
Ne kadar karanlıklar varsa
Bir güneş gibi üstüne doğ

KENDİN İÇİN İSTEMEDİĞİNİ
BAŞKASI İÇİN İSTEME
Çağlaysan bir ırmak gibi ol
Sevgi ırmağı gibi gönüllere dol
Ne kadar karanlıklar varsa
Bir güneş gibi üstüne doğ,