Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

ESKİ GÜNLERDEN;-2
Pencereden baktığında
Gözlerin gözlerimle çakışınca
Sanki içime bir sıcaklık doğardı
Görünce hemen uzaklaşırdın...

ESKİ GÜNLERDEN
YÜREKTE İZ BIRAKAN ACILARDAN
Dağların arkası yamaçtır
İncecik bir yol gider kenarlardan
Keçi yolu gibi
Kağnı arabasının geçeği genişlikte

EVİMİZ…;
Evimiz vardı ağaç direkler üzerinde
Ne sevinçlerimiz, ne mutluluklarımız
Ne acılarımız, ne ağıtlarımızı
Hep saklardı
Eh bizi barındıran mütevazı bir evdi

Bir annenin oğluna yürek yakan şiiri
EVLAT
genceciktin incesiydin insanın
seni mahpus damına attılar oğul
aç bıraktılar üşüdün kırıldın
karnımın içinde yataydın oğul....

EY! EVLAT NASIL KIYDIN ANANA
Ah! Ana hani cennet anaların, babaların
Ayaklarının altında demişti ya
PEYGAMBERLER
Şimdi analar babalar çocuklarının
Bıçakları altında, bakıyorlar melül, melül

FARKINDAMISINIZ
Farkında mıyız?
Seher yelinin sabahleyin
Yüzümüzü okşar gibi esişini
Ciğerlerimize nefesi çekişimizin
Toprağın kıymetini bereketini

FELEĞİ GÖRDÜM
Ben feleği gördüm Kaştan inerken
Anlıma kara yazıyı sen mi yazdın sordum kendisine
Kırdın kanadımı kolumu daha çocukken
Neyleyim felek, neyleyim yazık ettin sen bize

GEÇTİ ARTIK
Çekme bakışlarını hep öyle kalsın
Kalbimin sağ yanında saklı elin kızı
Kalp yarası ne imiş sende anlarsın
Kalbine sevda yarası vurunca anlarsın

GEÇTİĞİMİZ YOLLAR
Ağlasın geçtiğim yolları bir bilsen
Güçlüler gücünü bizde sınadı
Kimi yıkın, kimi dağıtın dedi
Kimi aç susuz kalıp ölsünler istedi
Sülalesi kökten silinsin istedi

GELEN BABAM MI
Yarın pazar babam kasabaya gidecek
Anam tuz, gaz, şekerimiz dedi
Kardeşlerim horozlu şeker, kestane istedi
Babam eşeğe odunu yüklerken
Erkenden kalkıp yanına vardım,