CANLARIM BENİM
Yalnız sizi görüyor gözlerim
Bir tek sizi tutar ellerim,
Yanım da bile sizi özlerim
Sizden başka kimlerim var
Canlarım benim
CAYIR, CAYIR YANIYOR ÜLKEM
Dağ başını dumanlar bürümüş
Ormanlar cayır, cayır yanıyor
Ruhumun nefesi yavaş, yavaş kesiliyor
Mavi gezenimizin süslü yeşil elbisesi
Boğulan dünyanın ünleyen sesi....
ÇEKİL HÜZÜN
Çekil hüzün ruhumun derinliklerinden
Ben mutluluğa gideceğim.
Bende kalan üzüntüler çok eskiden
Artık silinsin ruhumun derinlerinden
CEMİL ABİ-2
Bizim insanlarımız
Gurbet yollarındadırlar
Kimi Ankara, kimi İstanbul
Çuvallar, sepetler, bidonlar
Valizler yığılır yazıhane önüne
Ailenin büyüğü Avni dikti beni İç bostana
Avni getirdi beni ta İstanbul’dan
Suyu toprağı her türlü besinle doluydu
Kısa zamanda uzattım kollarımı sonsuzluğa..
Kollarım cevizlerle yüklendi, soyuma çektim
ÇİÇEKLİ FİSTANLAR
Bir gün babama sordum...
"Neden anama çiçek almıyorsun?
" Hiç baktın mı koparılan dala”
Bilir misin nasıl acır çiçeklerdeki yara..
Ben çiçek koparmıyorum amma
ÇIĞ DÜŞTÜ ÜSTÜME-2
Bir kara bulut gezer üstümde
Gök karanlığı içime bir korku gizlenir
Ay doğacak güneş doğacak derken
Gecenin bir yarısı çığ düştü üstüme..
Çivisi çıkmış
Sönmüş bir volkan gibisin
İçin için yanarken üzerine küller elenmiş
Sessiz tepkisiz o muhteşem duruşunun
Yerine yeller esiyor
Tilkiler çakallarla oynaşıyor
ÇOCUKKEN
Çocukken her yer çok soğuktu üşürdüm
Güneşli yerlere otururdum
Güneşten çok sıcaktı kalbim.
Ağlayan bir çocuk görsem bende ağlardım,
Büyüdüm çok acı çektim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!