ANADOLU KADINI
Ben Anadolu kadını
Çektiğim çileler yüzümde
Yazılı,
Savaşlarda mermi taşıdım
Omuzlarım da,
ANADOLU KADINI
Ben Anadolu kadını
Çektiğim çileler yüzümde
Yazılı,
Savaşlarda mermi taşıdım
Omuzlarım da,
ANADOLU KADINLARI
Avlu kapısından daha güneş doğmadan bir güneş gibi doğarlar
Elleri nasırlı yarım, yarım yarılmış, ya da yaralı iken hiç aldırmazlar
Yüzleri var ya, o yüzleri soğuk çalmıştır, kızarmıştır
O sert soğuk esen rüzgâra ve soğuk havaya
Üzerinde allı pulu Sümerbank pazenleriyle
ANAM DÜN GECE SENİ GÖRDÜM
Dün gece seni gürdüm düşümde
Bembeyazdın; beyazdın
Bana hasret, hasret bakıyordun
Sarıldım anam boynuna anam gibi
Kokuyordun.
Diyorum ki; -2
Toplasak tası tarağı
Kapatsak telefondaki tüm hesapları
Hiç kimsenin bilmediği
Bir köye yerleşsek.
Yolları tozlu
DİYORUM Kİ;
Gurbetlerde öldü bütün kardeşlerim,
Mezarları dahi bilinmez. Gurbet zor gelir bana
Gidenler gurbetten bir daha gelmez
Anamın babamın mezarlıkları çok uzakta
Ziyaret dahi edenimiz olmaz İşte bu acı gerçek
DOĞANIN BOZULMASI
Samanyolu galaksisinde bulunan
Güneş sisteminin bütün gezegenlerine
İnsansız uydular gönderdiler
Uzaya giden insanlar ayın üstünde yürüdüler
Mili metrenin binde biri kadar bir virüs
DOĞANIN İNTİKAMI
Doğa artık intikamını alıyor
İnsanoğlunun kendi diliyle konuşuyor
Siz köyleri şehirlere taşıdınız
İnsanları sığmadı artık büyük şehirlere
Çöp dağları yığdınız rast gelen yerlere
DEPREM ÇADIRLARINDAN
Bahar geldi kuşlar şarkısını söyleyecek
Börtü böcekler yuvasını yapacak
Bir depremzede anne, bulaşıkları kirli
Hava çok soğuk, elleri üşüyerek
Bulaşıklarını deterjanla yıkayıp durulayacak.
DEPREM GERÇEĞİ
Yetişin dostlar, yetişin göçük altındayız
Taş üstünde taş kalmadı her taraf toz, duman
Yüz binler öldüler karalar bağladık yastayız
Bir mahşer; sesimizi duyan yok göçük altındayız..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!