Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Bulutlar dağlara indi,
Körfeze indi gölgeler.
Kuşlar kuytulara sindi,
Sularda kaydı rüyâlar...

Uçuşurken dal uçları,

Can dedim o cânânıma, canımdan yakın bildim,
Dertlerimi, hicranımı, artık içimden sildim.
Bülbül gibi şakıyan bir coşkun avazlı dildim,
Can dedim o cânânıma, canımdan yakın bildim...

Andıkça o sevgiliyi, şen hülyâlara daldım,

Eski şarkılar geçiyor gözlerimden,
Mahzun bakışlar boynu bükük,
Dudaklar gülümsese de gözler nemli....
Eski şarkılar geçiyor gözlerimden...

Bu gece gelmedin,
Gelmedin bu gece.
Gözbebeklerimde umutlar çırpınıyordu.
Karanlık çöktükce geceye,
Karanlıklar sardı içimi.
Büyüyen gözbebeklerime sığmaz oldu korkular.

İpek bir kanat okşadı yüzümü bir sabah,
Meltemiyle serinleten bir kanat...
Düşlerimde sevgi dolu o yüz...
Ellerin uzak...
Kapanmış tüm kapılar,
Hep çıkmaz sokak...

Yorgun bir eylül akşamı,
Elem yüklü bulutlar ağlamaklı.
Artık yitmiş bütün umutlar,
Göklere bakan gözlerde
Gözyaşları saklı...

Zaman...
Hiç tökezlemeden, hiç yorulmadan,
Hiç geriye bakmadan koşan bir at...
Sanki takmış kocaman iki kanat...
Ne kadar dur desek de,
Ömrümüzde sürer saltanat...

ZEKİ MÜREN 'e akrostiş

Zaman silmez yüreklerden, nasıl güzel o nağmeler,
Efsunlu bir ses yükselir, kayıp gider ah elemler...
Kanatlanır kuşlar gibi, kalbimizden hüznü siler,
İnce ince, çisil çisil bir yağmur bu keder biter...

Oturmuş notaların üstüne hüzün,
Dayamış başını keman yayına,
Ağlıyor usul usul
Gözleri yerde...

İleri gittikçe yay

Yürüdü yollarca Yunus,
Yürüdü dağlarca Yunus.
İndi iniş, çıktı yokuş,
Yürüdü, yürüdü Yunus...
Mordu gökler, alazlandı,
Nasıl yandı, nasıl yandı...