Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Gerçek âlemde almıştı yerini
Çoktan...
Özlemişti annesinin ellerini.
Ah bir sarılıverseydi ellerine
O eller okşasaydı saçlarını.
Ne yapmalıydı korkutmadan?

Mânâlı bir bakıştı o kalbime yer eden,
Saran tatlı akıştı, sanki bir yediveren.
Götürdü set çektiğim yasak ve günahları,
Aklımı baştan alıp, beni yerle bir eden.

Bir girdaba takıldı, aşkla dönüyor başım,

MELDA ÖZATA’YA
(Melda Özata'ya ithaf) (Akrostiş)
Mahurdan bir şarkıdır, rûha haz verir,
Esen meltemler gibi tatlı bakışı.
Lâtif gülüşü açan beyaz bir zambak,
Dallarında sevgiler çiçektir ak ak,

Yükselir semâya ruh bir ney sesiyle,
Kanatlanmış ruhların şen hevesiyle.
Kayboluştur hiçlikte gül nefesiyle,
Nurdur semâzen ışır Mevlâna gibi...

Vurur gözlerine ayın ışığı,

Olmak istediğimle olduğum,
Söylemek istediğimle söylediğim
ben değilim...

Emin ol ki,
Kalbimde bir taş,

Ey, en güzel hisler niye geç geldiniz?
Mutluluk rüzgarları neredeydiniz?
Artık çok geç ey zalim zaman,
Erken gelen yıllar gecikseydiniz...

Gurbete düşmüşüm gözümde dağlar,
Yemyeşil bahçeler, sevdiğim bağlar,
Hasret rüzgârları eser başımda,
Sazım ağlar, gönül ağlar, yâr ağlar.

Köyümüzün suyu tatlı mı tatlı,

Serince bir akşamüstü,
Ay saklanmış, kime küstü?
İçip içip rakıları
Yuvarlanmışlar yüzüstü.

Kimi güler, kimi ağlar,

Öyle doldum, öyle doldum senle ben,
Yarım idim, bütün oldum senle ben.

İçmeden mey sarhoş oldum senle ben,
Gönül coştu bir hoş oldum senle ben.

I.
Ufukta kaybolan bir at,
Gidiyor dörtnala zaman.
Gittikçe daralan helezon yollar...
Geceler simsiyah bir pelerin,
Sığındığım sabahtı ellerin.