Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Kolları bana doğru,
Kollarım ona doğru.
Ben koşarım,
Peşimde rüzgâr.
Koşarız,
Koşarız delice.

Nice zamanlar ardında
Nice insanlar...
Ve, nice sevgiler...

Ben gibi...
Sen gibi...

Hâtıralarda kaldı o sımsıcak bakışın,
Titreyen yüreğimi alev alev yakışın.
Uzanıp saçlarıma papatyalar takışın,
Hâtıralarda kaldı o sımsıcak bakışın... Hâlenur Kor

(Sayın Ahmet Tutaklar tarafından uşşak makâmında bestelenmiştir...)

Gözlerinden menekşeler bakıyor,
Mor bir mahzunluk, eflâtun sisler...
Bir yalvarış, bir sesleniş var gibi,
Bilmem ki o gözler, bilmem ne ister?

Gözlerinden menekşeler topladım,

Hüzün bahçelerinde gezindim, uzun süre...
Sararmış hazan yapraklarının arasında anılarımı aradım.
Duydum yine eski baharların kokusunu,
Çürüyen sarı yapraklar arasında...
Dökülen güllerin üstünde bülbüldü ağlayan.
Gül pişman, gül tarumâr, gül bitkin...

Bir hânde uçar ürpererek ter dudağından,
Şebnem gibi bir damla kayar gül yanağından.
Hasret kanatırken rûhumu, gözleri yaşlı
Bir dönmeyecek sevgili var, uçmuş otağından.

Bulur hep şarkılarda, geçmez bu gönül senden,

Başımı koydum yine rüyâmda dizlerine,
Rûhum huzurla dolu sana sarıldım bugün.
Kalbimi böyle yakan sevginin izlerine
Daldı yine gözlerim, kadere küstüm bugün...

Ne zaman yâr gülse, devirir beni,
Kader neden benle oynuyor oyun?
Uzatsam elimi, tutsam elini,
Sanki oluyorum, kurbanlık koyun...

14- Ağustos 2008

Kollarının sıcaklığı nasıl bilmem tatmadım,
Çok hasretim, o omuzda bir kerecik yatmadım.
Öpe öpe sararttığım bendeki o resmini,
Ömür boyu yüreğimde sakladım da atmadım...

Moda'da oturmuşum, kulağım yine seste,
Kadıköy'ü duyarım aldığım her nefeste.
Dalgalar ninni söyler, okşar gibi meltemi,
Kadıköy'de yaşayıp sevmemek hiç elde mi?
Kadıköy'ü duyarım aldığım her nefeste.