Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Bir tebessüm olmak isterdim dudaklarında
Mutluluğun rengine bürünüp de ben,
Gözlerinde ışık olup parlamak,
Işıl ışıl bakmak gözlerinden hayata...
En güzel duygulara bürünerek
Hece hece dökülmek dillerinden,

Ne güldük sînede açıp, ne de pembe gül gonca,
Ne güldük râyiha saçıp, hep üç yapraklı yonca.
Solduk, kuruyup döküldük bahçelere boyunca,
Güldük, güldürmek istedik, gülemedik doyunca.

Derdi bizi hoyrat eller, koparıp birer birer,

Durdurun bu ayrılık saatini,
Ne olur durdurun zamanı,
Kopmasın bizi bağlayan zincir.
Mâzi bir bulut olmuş eziyor beni,
Kalbimde hasretin sanma ki sönmüş,
Yakıyor beni!

Bakışları ne duru, nasıl mâsum o gözler?
Cıvıl cıvıl şakıyor, dilinde sanki sözler,
Onlarsız yaşam olmaz, gözler hep onu özler,
Bahçemizde açan gül, papatyadır çocuklar...

Kırgınlık ve kin nedir, öyle bir şey bilmezler,

Bu gün sevgiler doruğa ulaştı,
Gönlümdeki coşku, bak nasıl taştı.
Sevgiler mayalandı içimde,
Sığmıyor kalbime...

Bir başka olmuş kuşların ötüşü,

Deli gönül, kanma sakın, güzelliğin geçicidir,
Konmaz bil ki daldan dala, gönül kuşu seçicidir,
Bilirim ki, dünya yalan, candaki rûh uçucudur,
Şerbet değil, bu dünyanın dert zehrini içicidir...

5 Eylül 2009

Onyedisindeydi henüz,
Çekingen, güleç, içten bakışları vardı.
İlk defa gelmişti İstanbul'a,
Denizi ilk defa görmüştü.
İlk gün uzaktan baktı.
Yüzünde, uçsuz bucaksız deniz gibi

Can dedim o cânânıma, canımdan yakın bildim,
Dertlerimi, hicranımı, artık içimden sildim.
Bülbül gibi şakıyan bir coşkun avazlı dildim,
Can dedim o cânânıma, canımdan yakın bildim...

Andıkça o sevgiliyi, şen hülyâlara daldım,

Bulutlar dağlara indi,
Körfeze indi gölgeler.
Kuşlar kuytulara sindi,
Sularda kaydı rüyâlar...

Uçuşurken dal uçları,

Aşka uzanıp giden yollarım uçsuz,
Bu sevgide bende suç, yüreğim suçsuz.
Gözüm gel gel ediyor, yok diyor kalbim,
Sonbaharımda çiçek açıyor niçin?

Ateşi sardı teni, yanıyor içim,