Güvenin Rızkı Şiiri - Nihan İnci

İnsana güvenmekten değil
İnsanın mânâsından vazgeçtim
Öyle şahsi bir kayıp ki
Mayamla hamur tutmuyor
Ruhum kaldı mı geriye
Yansımada kendine bileniyor
Ne yaptın bana insan
Varoluşum çatırdıyor

İnsanlar özlü sözle
Yara sardım sanıyor
Harabe diye onaylayıp
Hazine umduruyor
Hangi aynaya baksam
Bulantı kesilmiyor

Çektiğini tanrısal kredi gibi
Ödeme planına bağlayan
Ödenmiş cefa ile
Cennet faizi pazarlayan
Köşesinde serin
Sığ ama güya derin
Vicdanını sağaltıyor

Ağla insan haline
Mânânı kaybettin
Mayamız aynı oysa
Selefliği hak ettin

Taht mı serin, baht mı senin
Bilirim hepsi senin
Dünyalık hırsın derin
Rahatsın pazarlığından emin
Son bir sözüm var lakin
Ben benden çekildim, her şey/r artık senin