Güven Tekin Şiirleri - Şair Güven Tekin

Ne şairim ne ozan, kendi halinde sessiz biriyim.
Dilim susar, kalemim konuşur.
Ben şiirin baş harfiyim bu hayatta;
Yazılmamış dertlerim, hayallerim var.

Geceler, yoldaşım oldu
Yalnızlık, kaderim oldu.
Aldığım nefesim oldun.
Ben senin, kölen oldum.

Seni gördüğüm ilk saniye,
Yüreğime ince bir sızı saplandı.
Gözlerim gülmeye başladı.
Sahte dünyanın gülen yüzü oldun bende.

Beni defalarca vuracağını bilemezdim.
Gözyaşlarımın sebebi olacağını bilemezdim.
Hayatımı zindana çevireceğini bilemezdim.

Kelimelerin,sözlerin acizliği,boğazımda şimdi.
Diyecek kelime kalmadı, burnum kanadı.
Bu kadar,aciz kalacağımı bilemezdimki.
Hangi şiire,hangi romana sığar, şimdi acılarım.

Ben senin icin, kan aglerken,
Sen mutlusun ve gülüyorsun.
Sen hiç sevmemişsin zaten.
Seven sevdiğine, sıkar mı kurşun?

Çözemedim kendimi ,sana karşı bir türlü .
Ne kadar ,aşka sevgiye inancım yok olsa da .
Yalancı aşkların, kırılan hayallerin ortasında, karanlıklarda kaybolurken .
Gözlerin gelir aklıma, ışık oluyorsun kalbime ,gecelerime .

Senden haber beklerken,sen haber vermeye bile, gerek duymadin.
Bir mesaj atmayı bile,çok gördün bana.
Gözünün içine bakarken,bana gözün çıksın dedin.
Ben seni, sevmekten başka,ne yaptım?

Senden haber beklerken sen haber vermeye bile gerek duymadın.
Bir mesaj atmayı bile çok gördün bana.
Gözünün içine bakarken bana gözün çıksın dedin.
Ben, seni sevmekten başka ne yaptım?

Bir akşam vaktiydi, her yer karanlıktı.
Karanlıklar içinde kalmışken
Bir güneş gibi doğdun yüreğimde.
Elimi tuttuğunda anladım, yılların geç kalmışlığını içimde.