Güven Tekin Şiirleri - Şair Güven Tekin

Aşkın, konuşan sesiydi bakışlarımız.
Gözlerimizin içi gülerdi,baktığımızda.
Sen gözlerini kaçırırdın,çocuklar gibi.
Sesimiz çıkmadan,saatlerce göz göze,konuşmaktı bakışlarımız.

"Gitme, kal," diyorum, bir önemi yok mu?
Durmam; lakin dualarımda sen olacaksın.
Dedi ve gitti, bir gün döner mi?
Tekrardan "Seni seviyorum," der mi?

  
Sarhoş olursun,aşkı ile her saniye bilmeden.
Mutsuz günlerin,sebepsiz gülüşleri olursun.
Diyemez,içinde sessizce yaşarsın.
Gülmeyen yüzünün,onuda mutsuz etmesinden korkarsın.

Bu aralar, ayrılık şiiri yazasım var.
Çok sevgi şiiri yazmaya başladım.
Birazda ayrılık, hüzün, keder içeriği yazmak istiyorum.
Sevince normal, ayrılık şiiri yazmak istememen.

Senden ayrılmak değil benim amacım.
Sana daha fazla bağlanmaktan korkuyorum.
Seninde benimde üzülmemizi istemiyorum.
Hayat bizi zaten yordu, çok kırdı.

Sen benim ağrılarım, yüreğimin şifası, sevdiğimsin.
Akşam karanlığında, elini uzatıp çıkaranımsın.
Gözlerinde ,sözlerinde ay gibi doğanımsın.
Sen yaşama sebebim, damarlarımdan kalbime giden sevdiğimsin.

Bir uçurumun kenarında aşkımız.
Su ile ateşin aşkı gibi, sonsuz ve masalsı.
Ben sana aşık, sen bana uçurum.
Ben sana sevdalı, sen bana yasak.

Babam! canım babam, seni çok özledim.
Senin yokluğunda, ben çok acılar çektim.
Sen varken, kimse benim canımı, acıtamazdı.
Sen bana güç veriyordun, benim desteğimdin.

Feryat etsen de boşuna artık.
Kırdığın, incittigin kalbi unut artık.
Yalvarmak, yakarmak boşuna bil artık.
Kırdığın kalbi öldürdün gör artık!

Seni gördüğüm gün, kendimden geçtim ben.
Bunu hiç bir zaman duymayacaksın benden.
Dilim tutuldu,sadece senin ismini heceler.