Sahte baharların çiçeği gibiydi ömrüm,
Gencecik bir fidanken soldu yüzüm.
Hayallerimi dağların ardına attım,
Bir gün kanatlarım çıkarsa uçar, alırım.
KANAYAN GÖZYAŞLARIM
Yüreğime taş bastım ben.
Hayatımın anlamı olan
İki fidanımı oracıkta bıraktım.
İçimde bir huzursuzluk var bitmiyor,
Geçmeyen yaralarım var, kimse bilmiyor.
Kabuk bağlamıyor, sızısı dinmiyor,
Gelmiş geçmiş ama izi silinmiyor.
Bedenim değil, yüreğim kanıyor;
Ruhumun en derin yeri kanıyor.
Kimse o yaraya merhem olamıyor,
Gençliğim heba oldu, gören olmuyor.
Seni severken ,bir sana gülüyor,sana bakıyorum.
Saçlarının kokusunu duymasamda, içimde hissediyorum.
Sen gül ki ,gamzende deryalarda kaybolayım.
Kal bu yürekte, sevdanla tutuşayım.
Gökyüzünün mavisinden olsun sevdamız.
Gözlerine bakmaya,kıyamazdım ben senin.
Sen,bir kelime ile yıktın bitirdin.
Senin,gözyaşına kıyamazdım,sen kan döktürdün,gözlerimden.
Yaralaŕımı saracaktın,yaram oldun yarim.
Açsana, gönlünün kapılarını yarınlarına.
Sevginin kapıları, artık menfaat olmuş.
Ben geldim sevdiğim, aç kapılarını.
Sevgi artık, günümüzde dillerde kalmış.
Zincirler vursamda, gönlümün kapılarına.
Siyah saçların,kıvrım kıvrım.
Kömür karası, gözlerin ömre bedel canım.
Kara kız seni gördümmü,kendimden geçiyorum.
Sevdanla, çölde serap görüp,su içiyorum.
Güneşin doğduğu yerde uyanır benim ruhum,
Siyahın gölgesinde soluklanmayı bilmem.
Gözlerimde bir ışık, içimde binbir umut,
Zifiri gecelere ben başımı eğmem.
Yollar puslu olsa da ayaklarım yere sert,
Gece ne kadar karanlıksa,
Umutlarım da o kadar zifiri.
Düşlerim kabuslar içinde kayıp,
Hayallerim o karanlığın esiri.
"Çıkacağım" diyorum ama yapamıyorum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!