Güven Tekin Şiirleri - Şair Güven Tekin

Bazen aşk, konuşmadan hissetmektir yürekte.
Saatlerce onu beklemektir, çıkarı olmadan.
Geceye ışık olmaktır kalpte.
Gözler kapalı, ama aklı onun yanında olmaktır sevdanın.

Gülmeyi, unutmuştu yüzünde.
Hayatın yarısında, çaresiz kalmışdı.
Yapa yanlız, bilmediği gurbet elde.
Tutunacak dalı kalmamışdı.

Canımmm, ya sen ya da ben çok geç kaldık.
Keşke daha önce çıksaydın karşıma.
Hayat daha anlamlı, daha güzel olurdu seninle.
Bilmiyorum ama yüreğim böyle söylüyor.

Kendimi bülbül hissettim,
Sırayla değil, zamanı gelen, vadesi dolan.
Belki girer demi kara toprağa,
Bir gün senden önce gidersem.

Sen neden inci gibi gözyaşı dökersin?
Çok çile çektim yokluğunda.
Şimdi vuslata erince,
İçimdekiler bir bir akı verdi.

Ayakta durmaya, dermanım  yok Allah'ım.
Sırtımdaki yükü, taşıyamıyorum Allah'ım.
Kime sarılsam bilemiyorum,  çıkmazlardayım.
Bu derdin dermanını, bulamıyorum Allah'ım.

BİSİKLET

Nerden başlasam bilemiyorum ama benim de hayellerim vardı.
Öyle çok da büyük değildi, çocukluk hayelleriyidi.
Hep çocuk olmak istedim, parklarda oynamak istedim.
Benim hiç bisikletim olmadı, Baba.

Acılarım deldi de geçti.
Kaderim gülmeden geçti.
Sevdam, sevmeden ezdi de geçti.
Sen, gönlümü yaktın da geçtin.

Zorla güzellik olmuyor işte.
Senin çaban, senin istemenle olmuyor.
O ne kadar seviyorum desede, bir noktada geri çekiliyor.
Sende ozaman, yaptıklarının yanlışlığını, bir kez daha anlıyosun.

Oysa o benim ezanlarda ettiğim duam,

Ölümün kollarındayım.
Hasretinin ateşinde, nefes alamıyorum.
Sensizlik diyarında, kaderimde olan sevgine umudum kalmadı.
İdam sehpasında sallanıyor bedenim, hissediyor musun bilmiyorum.