Bir yiğit geçti bu dünya hanından,
Muhsin derlerdi, vazgeçmedi canından.
Adalet akardı damarından, kanından,
Mazluma yoldaş, zalime durdu karşı.
Ben Anadoluyum Türkiye'de,
Kültür kokar sokaklarımız.
Bin bir medeniyet yatar özümde,
Tarih yazar topraklarımız.
Şimdi kapı çalsa ve içeri giren, annem olsa.
Başımı okşasa, ölmedim oğul! dese.
Dünya yer yerinden oynardı, seni seviyorum dese.
Annem! ben seni çok özledim.
Anlamım olmadı ki anlamsız olayım.
Sevenim olmadı ki mutlu olayım.
Görenim olmadı ki gözlerine bakayım.
Gönlümün muradı olmadı ki anlayanım olsun.
Ben bu insanları,anlamıyorum.
Herşeyi verirsen, senden iyisi yok.
Bir hayır de,senden kötüsü yok.
Neden böyle, insanlar neden?
Sensiz yaşamayı, öğrenemedim.
Hayat zorla alıştırdı, beni sensizliğe.
Sigaram, dert ortağım oldu her gece.
Gecelere sor beni, seni nasıl özlediğimi, nasıl sevdiğimi.
Bir beş dakikanı bile, ayırmadın bana.
Sende zalim çıktın, bilemezdim ki.
Yüreğimi ateşlerde, sen yaktın.
Daha kendime, gelemedim ben.
Gülmek haram oldu, sensiz bana.
İnsanların beni anlamasını istiyorum; Kimseden ekstra bir şey istemiyorum. Sadece saygı istiyorum.
Kimse sırtımdan vurmasın, yalandan değil,
Gerçekten sevsinler istiyorum.
Gözlerim yaştan değil, mutluluktan yaşarsın istiyorum.
Halbuki eski şiirlerin değeri biliniyor,
Eskidikçe kıymeti artıyor mısraların.
Yeni şiirleri kimse anlamıyor,
Yükü ağır geliyor bugün yazılanların.
Yoruldu bu canım, kalmadı feri,
Saramadım gitti giden günleri.
Karanlık kapladı her dönen yeri,
Böyle tek başıma kaldım, anlatamadım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!