25/09/1988 tarihinde Artvin, Ardanuç, Hevva köyünde dünyaya geldim. Şu anda Sakarya'da hayatımı sürdürüyorum. Babamın memur olması nedeniyle yedi okul değiştirdim. Küçük yaşlardan beri şiire olan merakım, liseyi bitirene kadar devam etti. Bir dönem kızıp yaklaşık 500 şiirimi yaktım. Daha sonra MS (Multipl Skleroz) hastalığı ile birlikte tekrar yazmaya karar verdim. Ruhumu, duygularımı ve hayallerimi kaleme döktüm; şiir oldu. Sizlere kendimi bir nebze olsun anlatmaya çalıştım. Gençliğimi MS hastalığı mücadelesi ile geçirdim ve şiirlere daha ...
Savaş her alemde var,
Ekmek savaşı, aşk savaşı, karı koca savaşı.
Çıkarcı ülkelerin savaşı, hep savaş, sevgi nerdesin nerde?
Hep ezilen garibanlar oluyor.
Aynı gökyüzünün altında, bambaşka hayatlardayız,
Ben sende kilitlemişken, sen kendinden bile habersizsin.
Bir cümlenin ortasında adın geçse, içim titrerdi,
Sen o cümleyi kuran sesin sahibi, bana çok uzaktasın.
Bakışların her yere değdi, bir tek bana uğramadı,
Dermansız kaldım, Allah'ım.
Elimi uzatsam tutanım,
Sevsem sevenim,
Ağlasam gözyaşlarımı silenim yok.
Son Dalın Hikayesi
Son bir çırpınışla tutundum uzattığın o dala,
Tam uçurumun en ıssız, en derin kenarında.
Eğer bir gün yorulur da bırakırsan o dalı,
Paramparça dağılırım bu hayatın kucağında.
Göz açıp kapayıncaya kadar geçen bir ömürde,
Kırılmadık kalp kalmadı canda.
Yüzüm gülmedi ne çocuklukta,
Ne gençlikte, ne de sonbaharda.
Bulaşıcı değil, ölüm bu hayat,
Sonunda herkesin gideceği yer.
İster sarayda kal, ister katta yat,
Sonunda herkesin gideceği yer.
Ne kadar açgözlü olsak da boştur,
İyi değilim artık ben,
O eski günler geride kaldı.
Şimdi kendini dağıtmış biriyim ben;
Ne huzur kaldı ne de moral kaldı.
Dünyanın en ağır yarasıymış bu,
Annesiz kalmakmış meğer en zoru.
Hayaller bir bir yok olup gidiyor,
Sönüyor gözlerin o eski nuru.
Ne bir teselli sesi, ne bir sığınak,
Zamanın eli boş, her yer karanlık.
Gönlümün dalında kurudu yaprak,
Ne anne kaldı, ne de geçen yara.
Bugün elim yandı, inan hissetmedim,
Derler ya hani, kötüye bir şey olmazmış.
Doğruymuş bu söz, şimdi anladım;
İçimdeki yangının yanında eldeki neymiş?
Yüreğim tutuşmuş, cayır cayır yanıyor,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!