Güven Tekin Şiirleri - Şair Güven Tekin

​Açığını hiçbir zaman kimseye göstermeyeceksin,
Ben bunu bilir, bunu söylerim her zaman.
Çok doğru; yoksa tam oradan alıyorsun yarayı,
Her defasında aynı yerden darbe yedim inan.

Kimseye ait görmüyorum kendimi.
Yalnızlığı, daha çok seviyorum.
Kimseyle, bir daha yüzleşmek istemiyorum.
İlk canımı yakanlar, canım dediklerim oldu.

KIRDILAR GÜVENİMİ
Bem hep iyi niyetlerimin kurbanı oldum.
Kime acıdıysam, ilk o soktu hançeri sırtıma.
Kime taviz verdiysem, en çok o ağlattı.
Kime fazla güvendiysem,

Bem hep iyi niyetlerimin kurbanı oldum.
Kime acıdıysam, ilk o soktu hançeri sırtıma.
Kime taviz verdiysem, en çok o ağlattı.
Kime fazla güvendiysem,

Yalanlar, dolanlar, içindeki dünyada.
Yosun tutmuş, aşklarda, sevgilerde.
Gelsen ne olur,gelmesen ne olur.
Sesimi kestiler, kırdılar kalemimi.

Bir çay içimlik, uğra bana.

​
​Oysa daha ne çok şiir yazacaktım;
Seni anlatan ve içten "seviyorum" diyen...
Bilemezdim; benimle gönül eğlendiğini, bunu ben seçmedim.
Sen benim sonum oldun.

  
Kanadı kırılmış, kelebek gibiyim.
Ne uçabiliyorum,nede gidebiliyorum.
Yüreğim, yanar dağ gibi yanıyor.
Seni uzaktan,hayal ettiğim gibi sevdim.

Yokluğunun fark edilmediği,
Varlığına değer verilmediği,
Başkalarının, senden daha çok önemsendiği,
Yüzünün gülmediği,yerleri ve insanları,sahiplenme.

Geldi yine mevsimlerin en soğuğu.
Aynı ben gibi,insanlardan soğuduğum gibi.
Kış ayınıda kendime benzetiyorum.
Dokunmayın bana,dokunmasın kimse.

Toz pembe,hayallerimdin sen.
Hayal kurmaya bile,korkulandın sen.
Sevilmeye bile,korktuğumdun sen.
Sen benim,sol yanımda,en zarif çiçektin,solmayan.