Gülcan Arıkan Şiirleri - Şair Gülcan Arıkan

Yer değiştirirken hatıralar albüm sayfalarında
Yalnızca hatıralar mıdır acıtan insanın canını

Yer değiştirirken hatıralar albüm sayfalarında
Eski, önemsiz fotoğraflar arkada
Yeni,önemli fotoğraflar ön sayfalarda...

Kıran da sen kırılan da sen
Öyleyse kime bu veryansın,
kime bu sitem...
Yalnızlığını al yanına
Çıkın iki deli yollara
O seni hiç bırakmaz

Ayağımın altında bir harita
Ayaklarım nereye ben oraya,
Ben nereye ayaklarım oraya…
Bir harita var ayağımın altında
Belki Adem’le Havva zamanından
Belki de ayakları üzerine basan ilk insandan kalma…

Geceydi,sabah olmamıştı henüz
Ay dertliydi,ay sitemli
Neden bu kadar çok katlı yapıyorlar evleri
En yükseği bile yetişemiyordu oysa ona
Onun tahtı en yukarıda,
en tepedeki onun evi...

Yak bir sigara
Düşün bir yol
Alıp kalbini avuçlarının arasına
Giden gitti gelmez artık
Giden gitti dalma uzaklara...
Yak bir sigara

Kaldırımlar arkadaşımdı
Aradım seni,sen nerdeydin
Hani sendin derdimin ilacı
Yoktun hiçbiryerde, sen nerdeydin...
Martılar sırdaşım oldu,
Sahil boyu yalnızlık

Nasıl da tükettik görüyor musun
Tüketilen her güzel şey gibi
yaşadığımız güzellikleri,
nasıl da sakladık anıları
eski bir kitabın sayfaları arasına ve unuttuk orda,
eskiden sarı sayfalarda kurutttuğumuz

Bir masada oturmuşuz babamla,
Biraz geçmişten biraz gelecekten...
Çaylar demli ince belli bardakta
Sohbet koyu, anlatılacak şeyler fazla...

Masanın bir ucunda o,bir ucunda ben

Hüzündür yazan şiiri,kalem bahane...
Gönüldür kırılan gövdesinden ,sitem bahane...
Kavusamamaktır asıl mesele,aşk bahane...
Ne yapsa insan hayatta,yalnızlığı kalır elinde sonunda...
Yalnızlığı kalır birgun ona yine,
Kalabalık bahane...

Bu sene yağmur sevdi bu kenti, koruyamadık mavisini yeşilini,beton döktük heryerine,biz sevmedik yağmur sevdi.
Bu sene yağmur terketmedi bu kenti.. Trafiği,kaosu,kalabalığı derken koruyamadık canım İstanbul seni...terkettik uğruna şarkılar,romanlar yazılan,hani Orhan Veli nin şiirlerinde dinlemelere doyamadığı gözü kapalı...ve Atilla İlhan'ın uğruna şiir yazdığı o canım Yağmur Kaçağı...caddelerini,sokaklarını terkettik kendi kaosumus içerisinde biz terkettik kendimiz gibi seni de...Bu sene yağmur terketmedi bu kenti.
Bu sene yağmur bu kentten vazgeçmedi.Ne çare oldu dertlere ne de yeni dert açtı başlara,kendi halinde,kendi yolunda yağdı, yağdı da gece gündüz hiç yorulmak bilmedi...