Gülcan Arıkan Şiirleri - Şair Gülcan Arıkan

Madem tutamayacaktık zamanı
Keşke öyle beylik laflar edip
Beylik sözler vermeseydik kendimize
Büyüyünce mutlu adamlar
Mutlu kadınlar oluruz diye...
Sokakta çamurla oynamaktan

Yanımdan geçerken beni tanımazsan,
Farketmezsen beni, ardına da bakmazsan,
O zaman unuttu derim, o zaman ben de giderim,
O zaman unuttu derim, o zaman ben de giderim...

Eğer kızarmazsa yanakların,

Bugünlerde başıma bela oldu yalnızlık,
Sabah kalkıyorum o karşımda,
Akşam yatıyorum onunla,
Şarkı dinliyorum yalnızlık,
Kitap okuyorum yalnızlık,
Olmayacak böyle diyorum,

Bardakta çay,kağıtta şiir,dilde söz yarım...
Gidilecek yol,okunacak roman,izlenecek film yarım.
Hiçbir zaman tam olmadı,olamadı insanoğlu.
Neresinden tutsan yarım,
Neresinden tutsan acıyla,hasretle yamalı... Beyinde düş, ruhta vicdan,kalpte sevda,
soluk aldığı nefes yarım...

Geceler uzun, gündüzler uzaktı
Yollar engebeli,engebeler tuzaktı
Zordu ulu orta konuşmak,
Hakkını aramak yasaktı,
İnsanca yaşamak şöyle dursun;
Nefes almanın zorluğunda sevdim seni...

Sen sana geldiğimi zannediyorsun
Aslında ben,senden gidiyorum bilmiyorsun
Herşeyin en güzeliydi yanında yaşanan
Bir masaldı sanki seninle yaşadığım zaman
Gölgesinde içmeden sarhoş olduğum tek insan
Sana geldiğimi zannediyorsun

Seni tanımadığım evrende,
sensizliği nasıl anlatacağım...
Seninle bölünen yalnızlığım,
tatlı bir meltem rüzgarına teslim,
Sanki bir gitsen kuruyacak ırmaklarım Sanki bir gitsen yanacak bütün ormanlarım...

Benden çok uzaklara gidiyorsun
Sevdiğim ben seni uzaktan da severim
Senin için rahat olsun..
Gidip de dönemezsen
Dönüp de bulamazsan
Emanetimdir sana şiirlerim

Düşünsene bir kere
Yaşamaya geldin sen,
Sana yollar göründü hep,
Yürüdün yürüdün tükendin sen...

Düşünsene bir kere

Dipsiz karanlıkların bir sabahı var,
Çıkmaz sokakların mutlaka bir çıkışı,
En uzak hatıranın da
Yaşattığı huzur hatırlandıkça. ..

Karıncanın yuvaya ekmek taşıma telaşı var,