Bazen yol bitti zannedersin
Yollar değil aslında biten sadece sensin
Nasıl hatırlamıyorsan doğduğun günü
Nasıl da bilmiyorsan öleceğin günü
Bazen bütün yapılacak işler bitti zannedersin
Hayatın işleri değil aslında, biten sadece sensin
Uyandın mı o rüyalardan
Geldi mi biraz aklın başına
Yüzü koyun yıkılınca asfalta
Sorguladın mı bir kere daha kendini
Uyanmadın o rüyalardan
Oynama devamlı gözlüğünün camlarıyla, dünya böyle az bulanık, az net ötesi yok,oynama...karıştırma tarih kitaplarını boşa, ne savaşlar,ne hükümdarlar,ne tahtlar,ne saraylar, bir varmış bir yokmuşlar.. akıl sır erdiremezsin,karıştırma...Bekleme artık bir avucun çenende,gözün kapıda,kapı kalbinde,bekleme o birtürlü gelmeyecek olanı,yol ile yolculuk birbirine karışmış bekleme...Erteleme hiçbir şeyi ,dün nasıl yoksa bugün, bugün de olmayacak yarın,yapmak istediklerini yap,haykırmak istedigini haykır sağındakine solundakine,ötekine,berikine zarar vermeden tabii,haykır içinden taşanı,içine dert olanı haykır erteleme...Korkma artık sokak kedilerinden,tiksinme börtüden böcekten,sarıl sarılabildiğin kadar onlara ve tabi kendine de.İnsan dışında hiçbir canlı zarar vermedi doğaya,insana bunu bilerek yaşa,korkma...Unutma senaryo ne olursa olsun oyun biter perde kapanır birgün, Unutma gülümse...
Herkesin var yarım kalan hikayesi,
kiminin kalbinde eli,
kiminin hep hayalde kalan,
Bir türlü olduramadığı düşlerinde beyni...
Herkesin var bir alacağı hayattan,
Keşke bulabilseydi insan
Çaresini çaresizliğin,
Olurunu en olmazın,
Ömrüne sebep olanın,
Gönlünde ıssız kalanın...
Kayıp sayfalarını
Bilseydi insan ayrılık var,
Sevmelere kalkışır mıydı hiç?
Bilseydi insan hasret var,
Kavuşmalara aldanır mıydı hiç?
Kimse kimseyi sevmedi,
Zaman geçti sadece...
Kimse kimseye dönmedi,
Hasret büyüdü sadece...
Kimse kimseyi anlamadi,
Kimse kimsenin olmadi,
Çiçekli bahçelerden geldi
Yüzünde tebessüm...
Yüzünde neşe,
Misafirim oldu bugün
Konuştuk, dertleştik de çokça
Ne oldu dedik geçmişteki o cimcime kıza
Bunlar sana son satırlarım
ister şiir gibi oku
İstersen mektup
Bunlar sana son satırlarım
Bu satırlara emanet ediyorum hatıralarımızı
Kapatacağım birazdan sayfayı
Her şehrin vardır bir huyu,
Her eşyanın,her insanın...
Vardır bir adeti her yörenin,
Buranın huyu sevgidendir
Sevdadır adeti bu memleketin
Bunu ben kırk yaşımda öğrendim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!